Lissabon. Onverwacht alleen.

We wilden eens naar Lissabon. Ik had er nog goede herinneringen aan na mijn solo-verblijf voor UXLx in 2014. Bij mijn vrouw stond het op haar favorietenlijstje. Maar het noodlot sloeg toe. Ze schopte het tot in de finale van het Belgische Excelkampioenschap, wat plaats zou vinden net in het midden van onze geplande vijfdaagse mid-november.
Gevolg? Opnieuw een solo-verblijf in Lissabon.

To eat.

A Cevicheria.
Oh my god. Geen reservaties. Maar het buiten wachten met een dergelijke gin&tonic van het huis is geen straf. Ookal sta je als nr. 28 op de lijst en worden alle volgenden afgescheept met “toch zeker 2 uur wachttijd”. Mensen voor je geven op, de wachtrij krimpt. De volhouders winnen… een degustatiemenu gefabriceerd door chef Kiko Martins om over naar huis te schrijven. Nee, geen simpel mailtje on the go. Een spetterende A4 wenskaart met een melodietje bij het opendoen. Heerlijk.
Die giant octopus aan het dak, het zicht op de bereidingen vanop je barkruk aan de toog, de aangepaste wijnen, … Top!

Nicolau Lisboa.
Hipster breakfast met acai bowls en eggs benedict. Milk shakes en smoothies.

Lisbon 2016 - Pizzeria Casanova
Pizza Casanova.
Wat weg van alles, maar super pizza’s. Neem de half & half en geniet van twee beleggingen. Een rode martini met rozemarijn erbij en je zit goed. Nadat je de wachtende rij voor je overwonnen hebt tenminste. Kom vroeg of kom op een vreemd uur, of wacht gewoon. Het is de moeite. Ahja, laat je licht branden als je een ober nodig hebt.

Pizza a Pezzi.
Lang niet zo goed als mijn all-time-favorite pizza-slice-on-the-go shop – Pizzesco München -, en lang niet zo goed als bovenstaande Casanova. Maar laat dat je niet afschrikken. Perfect als snelle, per gewicht afgerekende snack.

Jesus é Goês.
2,5 jaar geleden at ik er best lekker Goaans en dronk ik er de beste Gin-Tonic ooit. Eerlijk toegegeven, mijn G&T-ervaring was toen nog redelijk beperkt, maar sowieso wil ik er nog eens naartoe om dit opnieuw te ervaren. Het risico van een teleurstelling durf ik best te lopen, maar deze meerdaagse Lissabon hield ik enkel de herinnering in stand. Volgende keer!

Fabrica dos Pastéis de Belém.
Loop door en neem plaats in één van de ruimtes achterin. Bestel enkele pasteis, gooi er wat kaneel over en wees blij dat je je niet laten verleiden hebt door de andere brol op de kaart. De Pasteis zijn de max. De rest* is dat niet.
(* Disclaimer: Veralgemening. Ik heb niet alles van de kaart geprobeerd.)

Terra.
Twee jaar geleden deed ik me hier tegoed aan het vegetarische en veganistische buffet. Veel keuze, all you can eat.

L’Eclair.
Tig soorten schoon belegde éclairs. Echte. Wel moeilijk on the go op te eten als je gepakt en gezakt, licht gehaast de metro richting luchthaven moet halen en het aan het miezeren is.

Taberna da Esperanca (Taberna Ideal).
Portugese specialiteiten. Tiborna de Bacalhau. Best te pruimen, maar grote hoeveelheden en niet super.

Lisbon 2016 - Taberna da Esperanca - Tiborna de Bacalhau

Pistola y Corazon Taqueria.
Tacos met verschillende bereidingen. Uitgebreide cocktailkaart. Niet-alcoholische shotjes Sangrita (vreemde mix van ingrediënten die als sideshot bij een wel-alcoholisch tequila-shot het best tot hun recht zouden komen). Tacos konden beter.

Lisbon 2016 - Pistola y Corazon Taqueria

To do.

Costa da Caparica.
Neem een Uber naar een random punt op de Costa. Enjoy.
(Je kan ook een bus nemen, maar de tijd die je nodig hebt om uit te zoeken welke, om naar de opstapplaats te gaan en erop te wachten, die krijg je nooit meer terug. En Uber in Lissabon? Heel goed betaalbaar!)
Ohja, mid-november en die dag 21 graden. Perfect.
In Da Wave bar (en alle andere strandbars in de buurt) krijg je trouwens stevige croques voor de prijs van twee boterhammen. Ideale strandfood.

Lisbon 2016 - Costa da Caparica

Barberia Oliveira.
12 minuten, 12 euro, heel wat haar minder. In stijl.

Quer.
Kleine design- & speelgoedshop.

White Lies.
Als de White Lies in Lissabon net hun Europese tour komen afsluiten. Pik ze even mee.
Als je na ettelijke kilometers wandelen die dag blij bent dat het een concertzaal met (goeie) zetels is – Grande Auditorio in het CCB, vloek je wel even als de hele zaal van bij gitaaraanslag één recht veert.

Lisbon 2016 - White Lies - CCB Grande Auditorio

Zwemmen? Lopen?.
Zak af naar het Estadio Universitario de Lisboa en het Complexo De Piscinas do EUL. Sluit je aan bij de andere lopers die over de random al dan niet verharde paden lopen en/of ga zwemmen in het 50m-bad. Gebruik om het zwemcomplex binnen te geraken wel wat overtuigingskracht om iemand anders voor je te laten betalen (en neem cash mee om die betaler terug te betalen). De Bancontact-app noch je favoriete betaalkaart worden aanvaard, behalve indien uitgegeven door een Portugese bank. En van cash moeten ze achter het loket ook niets weten. Ohja, en neem een badmuts mee.

Acqua Lisboa City Spa.
Nood aan een massage? Hier kwam ik ontspannen buiten in 2014.
Het thalasso-center in de buurt van Costa da Caparica kon me daarentegen niet overtuigen in 2016.

To visit.

Miradouro do MAAT.
Het moderne nieuwe gebouw voor het Lissabonse museum voor kunst, architectuur en technologie gaat perfect op in de omgeving naast de monding van de Taag. De publieke, stenen, ruimte op het dak is dag en nacht bereikbaar en de verlichting maakt het na zonsondergang echt een plaatje.
Binnen zag ik de Pynchon Park-set-up door Dominique Gonzalez-Foerster, het op de grote oval gallery-ruimte afgestemde inauguratie-werk voor het gebouw.

Lisbon 2016 - Miradouro do MAAT

Sintra.
Na een vlotte treinrit van minder dan een uur vanuit het centrum, kom je aan in een heuvelachtig stadje met UNESCO World Heritage-status. Op een uur of twee stapte ik erdoor en at ik een stevig belegde boterham in Café Saudade. Incomum was gesloten, maar leek wel een aanrader te zijn.

Lisbon 2016 - Sintra

Tower of Belém.
De gekende toren. De naar dezelfde locatie genoemde puddinggebakjes (pasteis de Belèm ofte pasteis de nata) zijn beter.

Fundação Champalimaud.
Vlakbij de torre de Belém en wel even de moeite om over het publieke binnenplein te lopen.

Lx Factory.
Coole winkels, kleine galerijen, wat eetspots.

Fabrica Features.
Op de bovenste verdieping van de United Colors of Benetton-shop vind je een designerish galerij en shop. Wat ik erover las was meer dan de typische museum-shop-collectie die ik er zag, maar de (kleine) tentoonstelling was wel even leuk. Spring eens binnen als je er passeert, maar loop er geen kilometer voor om.

Museu Coleção Berardo.
Museum. Gratis. Best indrukwekkende collectie.

Next time…

Misschien de volgende keer: ViniPortugal – Foodstalls @ Mercado de Ribeira / TimeOut Market – O Prego Da Peixaria – Hotdogs Frankie – Café com Calma – Up to Sushi – Topo Cocktail bar – Conserveira de Lisboa – Clube de Jornalistas – Armazém da Cachaça – Cantinho da Saudade – Quiosque Ribeira das Naus – Rio Maravilha – Aquele Lugar em Alcântara.

Conclusie:

Ze heeft wat gemist, maar ze won ook het kampioenschap, waardoor het gemis nog draagbaar bleef.
En ja, we moeten echt nog eens terug.

Lisbon 2016

Lisbon 2016 - Ponte 25 de Abril Bridge

Lisbon 2016


Next

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *