Push Conference 2016.

Mijn derde Push Conference op evenveel jaar. En alweer bleek het de moeite. Het is een schitterend gecureerde 1-track-conferentie die je up to date brengt over alles wat met UX en doordacht design te maken heeft. Zoals ze het zelf tijdens de intro verduidelijken: “Mensen vergelijken je design met je concurrenten, maar dat niet alleen. Ze vergelijken ook met totaal andere ervaringen/experiences of met bvb. de UX van wearables. Focus als designer niet enkel op het eigenlijke werk wat voor je ligt, maar kijk rond naar alle sectoren, en blijf dat doen.” Met sprekers rond datavisualisatie, al dan niet big data, navigatieoplossingen, smart watch-design, VR/AR, privacy en uitwijdingen langs processen, psychologie en communicatie is Push daar alleszins weer in geslaagd.


Adrian Zumbrunnen heeft het over smart transitions. Termen als meaningful motion, delightful experiences, flow, … worden rondgestrooid. Het ruimtelijk denken (ookal kunnen zaken digitaal, soms is het beter als het iets analoger en begrijpbaarder aanvoelt.) en een preciese en goed geanimeerde versie van zaken als het Float Label Pattern worden aangemoedigd.

“If the motion curve isn’t right, the animation won’t delight.”


Gert Franke, van het Utrechtse data visualization agency Clever-Franke, toont een heel pak indrukwekkend werk en maakt ook duidelijk dat ze uit hun ‘fouten’ geleerd hebben. Het doel van datavisualisatie is steeds het oplossen van een probleem. Om dat te doen heeft elke datavisualisatie een aantal zaken nodig: een sterk team, duidelijkheid zonder (uitgebreide) handleiding, niet alles willen tonen, maar focus op dé data die voor het doelpubliek belangrijk is en dus bekeken wordt.
Een sterke vergelijking tussen te gedetailleerde data en te samengevatte data is het verschil tussen een vliegtuigcockpit waar je een aantal jaar training voor nodig hebt en de Nike Fuel Band die geen succes werd door al je activiteit samen te vatten in één weinigzeggend getal.

De toekomst samengevat? Informatie, die uit gelijk wat kan komen, al dan niet reeds beschikbaar, indien nodig op een alternatieve manier bekeken, voor jou persoonlijk gecureerd, met bestaande sensors die gemakkelijk te monitoren zijn die automatisch acties triggert en moeilijke zaken gemakkelijk maken.

Cases:
Weer-visualisaties
Clever Franke Weather 2012
Chicago’s Mobility
Make smartwatches useful over smart cities en luchtvervuiling.

Examples: GroveGrown, Dacom, MiniBrew, Minion DNA Sequencer (in 2005: 1bln$ om de 1e DNA-scan te doen. Nu: $1000 => in de nabije toekomst vind je dergelijke sensor in elke smartphone.)


Scott Savarie, die momenteel ‘computery things’ maakt als Product Manager bij Invision wijst designers, maar bij uitbreiding ook iedereen die meewerkt aan een product, erop dat vragen stellen over het waarom en de gebruiker en te focussen op het uiteindelijk te bereiken doel een pak belangrijker is dan het tweaken van bvb. een variant van blauw. Jij maakt het product, ook jij bent verantwoordelijk dat het geen rommel wordt, niet enkel de persoon die je vertelt hoe het zou moeten zijn. Doe research en gebruik de bekomen data en voor die specifieke kleur blauw, (her)gebruik componenten en interface guidelines zodat daar geen tijd verloren gaat.

Push. Scott Savarie


Mike Alger van Google verbaast me met het inzicht dat kopers van een VR-set die vooral comfortabel zittend willen gebruiken. Waar je nu steeds beelden krijgt van staande gebruikers (en het bij demo-installaties ook steeds staand kan uittesten) is een comfortabele zetel de uiteindelijke gewenste gebruiksplaats. Om een sessie van meer dan 30 minuten in VR te hebben, lijkt dat ook niet onlogisch. Belangrijke zaken om rekening mee te houden zijn dan ook field of view & range of motion die rechtstaand <-> zittend in een zetel behoorlijk verschillend kunnen zijn.
Verder wijst hij op het belang van prototypen in deze nieuwe werelden. Sommige zaken (vb. tekst) zijn gewoon beter in twee dimensies, andere (vb. zaken die we ook in de echte wereld in 3d kennen) werken net heel goed in 3d, maar om te weten te komen hoe je abstracte zaken (bvb. je agenda) best in VR opneemt, prototypen en mogelijkheden uittesten!


Tom Greever gaat in op de derde eigenschap van goed design:

  1. het lost een probleem op
  2. het is duidelijk voor gebruikers
  3. het wordt door iedereen gesteund.

Als je geen steun krijgt van de verschillende stakeholders, zal je oplossing, hoe duidelijk die ook is, niet in het product komen. En design dat niemand te zien krijgt, kan onmogelijk goed design zijn.
Overtuigingskracht en communicatie is dus de basis van een goede designer.
Heel wat tips en tricks, rond o.a. de CEO-button, passeren de revue, met als allerlaatste optie, als al het andere gefaald heeft, het schilderen van een eend.

Push. Tom Greever - The CEO Button


Ame Elliott, design director bij security non-profit Simply Secure heeft het o.a. over IoT-botnets en DDOS-attacks: “You may not worry about your iKettle being hacked, but you should, because it can take down websites you care about.” Dat was donderdag. Op vrijdag gebeurde dit.


David Sjunnesson voorspelt de toekomst bij IDEO in Chicago. Hij gidst ons door de toekomstige wereld van de designer met o.a. een aantal voorbeelden van AI:
Sunspring, de film met een computer generated script, geschreven door automatic screenwriter Benjamin.
Flowmachines, AI voor muziekcreatie.
The Next Rembrandt, het volgende Rembrandt-schilderij, computer-generated.
– …

Maar hij stelt het publiek gerust: een designer moet en zal niet door een robot vervangen worden, want wij weten gewoon wat er goed uitziet. (Al weet ik niet of dat een zo geruststellende reden genoemd kan worden…)


Nathalie Nahai, the Web Psychologist wijst erop dat een klantenkaart met 8 lege stempelhokjes slechts half zoveel ingewisseld wordt dan een klantenkaart met 10 stempelhokjes waarvan er al 2 bestempeld zijn. Van endowed progress, effort fallacy, cognitive load, hedonic adaptation tot dopamine loops.


Nick Babich overloopt verschillende soorten navigaties voor mobiel met hun voor/nadelen, maar mist diepgang, zeker voor dit publiek. Dat de hamburger faalt omdat hij de huidige positie niet kan tonen, gesturebased navigatie uitleg nodig heeft, tabs beperkt zijn in aantal (“Als je echt meer dan 5 tabs nodig hebt, maak dan 2 apps.”) en dergelijke is behoorlijk basiskennis. Ook zijn ideeën voor navigatie in VR/AR zijn niet baanbrekend.


Luke Thompson maakt voor Kin design digitale zaken meer fysiek door middel van tangibility, tactility & texture. Zoals onder andere de Google Barcoder.


Marina Grechko over UI Maps: print screenshots van alle schermen van je app uit, hang ze aan de muur, teken de flows, bekijk ze met het hele team (devs, business, klant, …).


ProGlove: hang een barcode scanner op een handschoen en verkoop het, succesvol, als wearable aan de industrie.

Ohja.
Dank aan Off-Lines voor het superhandige notaboekje. Ik gaf jullie het voordeel van de twijfel naast mijn A6-basic-Moleskines die ik al jaar en dag voor conferentienotities gebruik en jullie grepen die kans en overtuigden. Alleen: waarom geen sixpack van de kartonnen versie verkopen op jullie shop?

Tot volgend jaar, Push, en München!


Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *