Tokio. Tempura, onsen en hanami.

Japan stond reeds vijftien jaar hoog op mijn want-to-visit-lijst. Bij deze geschrapt. Alhoewel nee. Japan blijft staan. Tokio is de max van een grootstad die je een veilig en zelfs gezellig gevoel geeft, met superlekkere en betaalbare eettenten, rust en groen waar nodig, Westers waar nodig, Aziatisch/Japans waar gewenst. Om alleen de stad al beter te leren kennen, zou ik terug willen. En dan ook nog eens om het Japanse platteland in te trekken en het echte Japan te leren kennen, Kyoto te bezoeken, Osaka, Mount Fuji, ryokans, eilanden, sumo-toernooien, …

Tokyo Midtown - Hanami - Sakura Season - Cherry Blossoms - Tokyo

We waren er maar zeven dagen (4 tot 11 april) en hebben ons dan ook tot enkel en alleen bepaalde delen van Tokio beperkt. Tokio is mooi ingedeeld in verschillende districten (steden op zich) die elk alles te bieden hebben wat je nodig hebt. We focusten zodus op Shibuya, Harajuku, Asakusa, Marunouchi, Roppongi, Ginza, Odaiba, Shinjuku, Kabukisho, Akihabara en Ueno die samen al een heel stuk van de megastad bedekken.

To eat

Hachimaki - Tempura - TokyoHachimaki (Akihabara) Tempura al dan niet op rijst (tendon) in een restaurant dat er ongetwijfeld nog hetzelfde uitziet als een aantal decennia geleden. Superlekker en leuke sfeer!

Shinjuku Tsunahachi (Shinjuku) Tempura op de 12e verdieping van het Daimaru winkelcentrum. Vraag een plaatsje aan de bar, hou het garnalen-aquarium in het oog en laat je de nog levende garnaal gepresenteerd worden voor ze ontdaan wordt van krakende onderdelen en voorzien wordt van een krokant deegjasje. Geniet van de kopjes, apart klaargemaakt. Zie volledige visjes in tempurakorst (incl. vinnen) gepresenteerd en verorberd worden.

Uobei Sushi – Bestel je sushi op een touchscreen, wacht even tot deze volautomatisch tot voor je gebracht wordt vanuit de keuken. Stapel de borden op, drink warme sake.

Sometaro (Asakusa) Op de knieën op tatami matten (uiteraard zonder schoenen) aan lage tafels met een hete teppanyaki-plaat voor je al dan niet zelf je hartige okonomiyaki, een soort pannenkoeken met vulling van allerlei allooi, klaarmaken.

Mandarin Oriental, Orientel Lounge, power breakfast Kreeft en eggs benedict als ontbijt? Met een uitzicht vanop de 38e verdieping? Yep. En als je de eitjes open snijdt, blijkt het om eirood te gaan. De kippen kregen namelijk enkel hibiscus en rozen te eten…

Ryu Sushi Breakfast - Tsukiji Market - Tokyo

Ryu Sushi breakfast (Ginza) Bij het bezoek aan de Tsukiji vismarkt hoort een vers sushi-ontbijt. We probeerden Ryu sushi en lieten de maag geen keuze om te wennen aan een rauwe-vis-ontbijt. De sushi was best lekker, maar de uitschieter was de kom met bovenop superlekkere tonijn-sashimi die Joke nam. (Wees gewaarschuwd als je binnengaat voor een kleine hap: per bezette stoel zal je één ‘menu’ moeten nemen. Eén delen is not done.)

Agaru Sagaru Nishi Iru Higashi Iru - lunch

Agaru Sagaru Nishiiru Higashiiru (Harajuku) Als diner is het blijkbaar een van de betaalbaarste eetervaringen die richting kaiseki gaan in Tokio. Wij kozen voor het lunchmenu voor nog geen 10 euro. Beneden in de ‘grot’ wordt een plateau voorzien met een tiental verschillende gerechtjes. De meeste met typisch Japanse smaken en het is wat wennen, maar alleszins lekker gegeten.

Yakitori - Ginza Torishige - TokyoTorishige (Ginza) Yakitori restaurant. We zaten aan de bar en zagen alle yakitori op het vuur klaargemaakt worden.

Ebisu Udon Yamacho (Shibuya) Udon met soep en toppings. De tofu is niet de beste keuze. Lekker, niet waauw.

Kyushu Jangara Ramen (Harajuku) Fan van hun ramen? Nee. Wat vreemde smaken in de soep en de toppings die niet echt met mijn smaakwensen stroken. En hoe eet je in godsnaam een volledig, glibberig, gekookt ei in de soep met stokjes?

Udon in de Oedo Onsen (Odaiba) Eén van de eetstalletjes in de Oedo Onsen had udon noodles met een carbonara-sausje. De Japanse keuken heeft me de hele reis door meer dan gesmaakt, maar zoiets met een echte, gewone Westerse smaak dat deed wel eens deugd ongeveer in het midden van de reis.

Gemist: Sweets Paradise (all you can eat taarten en zoetigheid), Quintessence (volboekt voor de volgende maanden), en nog zo veel anderen.

To drink

Maidreamin Shibuya - TokyoMaidreaming (Shibuya) Meisjes in diensteruniform nemen je bestelling op met piepstem, zingen liedjes, laten je hartjes maken en nemen je mee in hun, nogal speciale, wereld. Je betaalt voor je consumpties, maar ook per uur en elk uur komt er een moment waarop één van de maids een (zedig) dansje opvoert op een of andere J-Pop-hit. Vreemd.
Fuglen (Harajuku) Zoveel zullen er niet zijn die zowel de originele Fuglen in Oslo als het zusterfiliaal in Tokio bezochten. Ik ben er nu alleszins één van. De Noorse variant zal me echter wel iets langer bijblijven. De Japanse versie leek me een veel meer doorsnee koffiebar zonder de vintage huiskamersfeer die in Oslo de basis is van de zaak.

To do

Oedo Onsen (Odaïba) Echte onsen, één van de trotsen van Japan, zijn er eigenlijk niet in Tokio zelf, maar op Odaïba zijn ze er toch in geslaagd om bronnen 1400m diep aan te boren en er een, zo staat het toch overal geadverteerd, theme park rond te bouwen. Het hele gebeuren heeft zeker iets kermisachtigs, maar het badhuis zelf bleek toch veel echter en minder gemaakt dan wat ik verwacht had. Gelukkig maar!
Omkleden tot je ondergoed in de kleedkamer, je yukata ombinden, je weg zoeken tussen de eetstandjes en de enkele gooi-met-ninjasterren-achtige kraampjes (i.p.v. eendjesvissen), buiten door het met zowel pijnlijke scherpe stenen als pijnlijke keien bezaaide voetbad wandelen, snoezen, een dutje doen in de tv-zetels, etc. Het beste zijn uiteraard de onsen zelf met een aantal verschillende soorten warmwaterbaden zowel binnen als buiten, en een sauna. Mannen- en vrouwengedeelte zijn een quasi kopie van elkaar maar in dit gedeelte is het dus volledig gescheiden. In de kleedkamer krijg je je handdoeken en ontdoe je je van al de rest. Enkel een klein handdoekje is toegelaten in de badruimte. Bij het binnengaan schuif je eerst aan in de doucheruimte om je al zittend op een mini krukje volledig te wassen. Daarna heb je alle tijd om alle baden in alle rust te ontdekken. Aanrader!

Hapineko Cat Cafe - Shibuya - Tokyo

Cat Café Hapi Neko (Shibuya) Een café (ofte huiskamer) waar je een koffie of mangoyoghurt krijgt en na je handen ontsmet te hebben een half uur (of langer uiteraard) met de aanwezige katten kan knuffelen. De katten met een bandje dien je echter wel met rust te laten daar deze een verlofdag hebben. Aanschuiven voor het binnengaan doe je in stilte in de trappenhal van het appartementsgebouw. En dat kan wel even duren als je pech hebt.

Karaoke Uta Hiro Een keten van karaokebars. Wij deden de Uta Hiro in Roppongi aan en zagen (op het ontiegelijke karaoke-uur dat wij er waren) zowel oudere mannen in kostuum als jongelingen de pakweg tien verdiepingen vol met kleine karaokekamertjes bevolken. De drankbar (met vreemde dranken) op elke verdieping is inbegrepen. En een uur is te kort als het je eerste keer is en je vindt de next-knop niet. And my heart will go on and on.

Geo-Cosmos - Miraikan (National Museum of Emerging Science and Innovation) - Tokyo

Miraikan – National Museum of Emerging Science and Innovation (Odaiba) Asimo komt een paar keer per dag een vooringestudeerd dansje doen. Een indrukwekkende bewegende wereldbol van LCD-schermpjes. Een coole ‘spatial information’ setup in Songs of Anagura. Maar alles samen zag ik weinig emerging/innovating. Dus vooral de moeite, zoals het gros van dergelijke wetenschapsmusea, met kinderen.

LeisureLand - Odaiba - Tokyo

Speelhallen in Akihabara en/of Odaiba Op matten dansende en op bongo’s kloppende Japanners. We zagen er eerlijkgezegd niet zo veel. Waarschijnlijk vooral in de weekends populair en minder op onze toeristenuren. Voor 100 Yen enkele minuten op een (mechanische) giraf rijden in Leisureland Odaiba is alleszins wel de moeite!

Pachinko - Tokyo

Pachinko – Oorverdovend gokspelletje met metalen balletjes. Ik stak er 1000 Yen in, was die binnen de drie minuten kwijt en had geen idee wat ik beter kon doen.

To shop

Kiddy Land - Gudetama (Spiegeleiknuffel) - TokyoKiddy Land (Harajuku) – Speelgoedwinkel met knuffels van de welbekende tv-karakters zoals het spiegelei met het spekdekentje en de sprekende zalmmoot. (Gudetama en Kirimi-chan)

Hakuhinkan (Ginza) – Oudere speelgoedwinkel, minder karakter-based, met een miniatuurautoracebaan.

The Daiso (Harajuku) – Teleurstellende winkel waar ze alles zouden hebben. We verwachtten crazy Japanse artikelen, maar werden verre van omvergeblazen. Eigenlijk gewoon een winkel met brol.

Tower Records (Shibuya) – CD-winkel over x verdiepingen.

Ito-Ya (Ginza) – Schrijfwarenwinkel.

Omotesando street + Hills (Harajuku) – Winkelcentrum en -straat met de betere (duurdere) merken en flagship stores.

Tokyo Midtown - Tokyo

Cat Street (Harajuku) – Leuke, kronkelende straat met de hippere winkels en kleinere merken.

Takeshita Dori Street – Straat om over koppen (of paraplu’s) te lopen met allerlei jongeren-shops.

109 Men’s / Women’s (Shibuya) – Op hét Shibuya-kruispunt heb je aan een zijde het mannen- en aan de andere zijde het vrouwenfiliaal.

Roppongi Hills / Tokyo Midtown / Toranomon Hills / … – De grote appartement-wooncomplexen met in elke toren genoeg om te overleven: winkels, restaurants, …

To see

Atago Jinja - TokyoAtago Hill and Shrine Een van onze eerste stops eenmaal ontjetlagd en direct zijn we in een mini-oase van rust beland. Japanse tuin met een Shrine en vijver en koi’s, op een met trappen bereikbare heuvel midden tussen de stadsdrukte.

Hanami season + picknick in het park Als de kersenbloesems in het land zijn, gaan de Japanners picknicken in het park. Rain or shine. Die bloesems fleuren de stad trouwens stevig op. Zeker een goede reden om je Tokio/Japantrip eind maart/begin april te plannen. Wij gingen kijken rond de Meguro rivier, Chidorigafuchi Park & Yasukuni Shrine, Tokyo Midtown en overal waar we de mooi verlichte sakura-bomen tegenkwamen.

Tokyo Sky Tree + het speelpleintje iets verder om een foto te nemen met de SkyTree op spiegel (maar jammergenoeg na onze afdaling reeds afgesloten.)
Als je niet moet aanschuiven kan je het Tembo Deck er wel even bijnemen, maar een echte plus is het niet. Drink iets in de bar als zonsondergang niet meer lang duurt. De prijzen vallen mee en het zicht zowel met daglicht als ‘s nachts kunnen aanschouwen is wel een plus.

SkyTree Tembo Galleria (450m) - Tokyo

Tokyo Tower - TokyoTokyo Tower – Enkele meters hoger dan de Eiffeltoren, maar doordat het tussen andere gebouwen in staat en niet in een open ruimte zoals in Parijs, lijkt hij wel een pak kleiner.

Zojo-ji + Shiba Park

Metropolitan Government Building (Shinjuku) – De moeite om even naar boven te gaan.

Shibuya Crossing + Hachiko (Shibuya) – het kruispunt van Tokio waar voetgangers het overnemen elke paar minuten. En Hachiko, het standbeeld van de trouwe viervoeter.

Shibuya Crossing - Tokyo

Tsukiji Fish Market (Ginza) – Dé vismarkt met allerlei soorten vis. Niet toegankelijk voor toeristen voor 9u.

Senso-ji Tempel + Nakamise Street (Asakusa) De tempel is wel de moeite, maar de Nakamise-weg ernaartoe loop/worstel/drum je best snel door de bussen (vooral Japanse) toeristen.

Meiji Jingu Shrine + Yoyogi Park + Harajuku Bridge (Harajuku) Met quasi geen cosplay op een, weliswaar regenachtige, zondagmiddag.

Odaiba met Gundam Front, Vrijheidsbeeld, Venus Fort, FujiTV-building, Joypolis, DiverCity, LeisureLand, Decks, Aqua City, … (Odaiba)

Sony Building (Ginza) toont alles wat Sony in z’n mars heeft, maar is niet veel meer dan een uitgebreide showroom.

Origami Kaikan (Akihabara) – Een origami-museum met papieren cactussen, panda’s en een massa andere objecten. Minder groot en minder interessant dan gedacht.

Food stalls at Yasukuni Shrine - Tokyo

Yasukuni Shrine en z’n eetstalletjes tijdens het Hanami-seizoen

Water Clock in the Shinjuku NS Building (Shinjuku)
Omoido Yokocho (= Memory Lane = Piss Alley) (Shinjuku)
Design Fiesta Gallery, T-site building, Kanda Shrine, Ueno Park, Ameyoko Market, …

Gemist: SCAI The Bathhouse

To sleep

ANA Intercontinental
Dit hotel heeft een impressionante lobby en is best goed gelegen met een metrostation vlakbij (en iets verder nog een andere lijn). Je moet al een heel hoge kamer hebben om een denderend uitzicht te genieten wegens de concurrerende hoge gebouwen in de nabijheid. Wij zagen net Tokyo Tower in de verte, maar een andere rood-witte kraan belemmerde wat het zicht.
Goede sauna in de, recent en mooi afgewerkte, kleedkamers van de fitnessruimte. Het buitenzwembad is gesloten buiten de zomer.
(Ter info voor IHG-leden: nachten geboekt als Platinum member, met punten. Geen upgrades of dergelijke gekregen, zoals verwacht.)

Intercontinental Tokyo Bay
Onze kamer was niet klaar bij onze (te vroege) aankomst, maar we konden even in de lounge wachten. De lounge had op dat moment jammergenoeg enkel wat frisdrank en een mistige view op de rainbow bridge te bieden.
We kregen een kamer op de 23e verdieping met een oversized (heerlijk) bed en de River/City view, volgens onze wensen. Bij mooi weer zie je de SkyTree in de verte en de stadsverlichting schenkt je een mooi panorama. Er staat wel een ander gebouw een stuk van je zicht naar de stad te blokkeren. Dus in dat opzicht was de Rainbow Bridge view misschien toch de betere keuze.
(Ter info voor IHG-leden: nachten geboekt als Platinum member (geen Ambassador), en als reward nights. Toch de (beperkte) upgrades gekregen.)

De trein/monorail-verbinding met Odaiba is vlakbij het hotel en overdekt bereikbaar. Voor de andere metrostations en de monorail naar Haneda airport is het wel even lopen, maar niet ver genoeg om de hotel-shuttle hiernaartoe te nemen.

– Te overwegen voor een (minder goede, maar zeer goedkope) nachtrust zijn deze typische Tokiose alternatieven: nacht in een Karaoke bar, in een Internetcafé, capsule-hotel of in de Oedo Onsen.
We hebben ze niet uitgetest, maar we kwamen ze wel tegen en misschien verleiden ze ons de volgende keer wel eens.

SkyTree - Tokyo

Praktisch

Lufthansa vloog via Frankfurt naar Narita op heenweg (LH710) en op terugweg kozen we voor een binnenlandse vlucht met ANA van Haneda naar Osaka, om van daaruit ook in een Boeing 747-400 te stappen richting Frankfurt. (LH741)
Tip: de korte overstaptijd in Osaka (KIX) zorgde voor een weinig stress toen we aansloten aan de lange rij om door de security van de internationale terminal te geraken. Gelukkig ging die relatief vlot vooruit.
Ik was best gelukkig met de economyzitjes, het filmaanbod en de echt heel lekkere Japanse gerechten van Lufthansa trouwens. Gravity en Interstellar kijken vanop 10km hoogte maakt het ook allemaal iets echter.
Airside in Frankfurt nog snel een portie noodles eten van MoschMosch zorgt voor een verteerbaar einde-reis-gevoel.

PASMO card! – De meest minimalistisch en cool ontworpen openbaar vervoerskaart die ik al tegenkwam.

Skyliner: een ticket + een plaatsreservatie, het ene kan betaald worden voor je op het perron komt met je PASMO-kaart, het andere ook, maar moet aan het perron. Vreemd.

Pupuru! Er is meer en meer gratis Wifi beschikbaar, o.a. in de meeste metrostations, maar een Pocket Wifi met Japanse SIM-kaart blijft toch superhandig om Google Maps te kunnen raadplegen in een land waar de normaal superhandige Offline Maps niet toegelaten worden én adressen soms behoorlijk wat logica missen. Ik huurde de mijne bij Pupuru, haalde hem op in Narita vlak na landing en dropte hem in Haneda in één van de brievenbussen voor de departures-hal.

Toiletten: muziek, spoelgeluiden, sproeiers, verwarming en dan heb ik waarschijnlijk nog de helft van de functies niet ontdekt.

Akihabara - Tokyo

Conclusie

Tokio had een pak minder niet-Westerse zaken dan verwacht en een cultuurshock bleef dan ook uit. We hebben genoten van de megastad met z’n verschillende districten die ook echt allemaal hun eigenheid hebben, de Oedo Onsen brachten rust in de citytrip-van-een-week, en die tempurarestaurants, heerlijk!

Statue of Liberty - Odaiba - Tokyo

First Kitchen KitKat Burger - Tokyo

Meiji Jingu Shrine - Tokyo

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *