48u Rome. Inclusief heen en terug.

Vertrekken op vrijdagavond 20u35. Op zondag om 19u55 terug op Belgische bodem. Ook een niet-verlengd weekend kan perfect dienst doen als citytrip-weekend. Als extra voordeel krijg je een hevig vakantiegevoel, en het gevoel ongelofelijk veel gedaan te hebben op die twee dagen erbij. En je behoudt al je normale verlofdagen. Het grootste nadeel? Dat het maar twee dagen zijn.

To see

Square Colosseum ofte het Palazzo della Civilta e del Lavoro. Een stukje futuristisch Rome door de ogen van Benito Mussolini voor de geplande, maar om voor de hand liggende redenen niet doorgegane wereldtentoonstelling in 1942. Fascistische architectuur, maar los van die achtergrond is het best een indrukwekkend bouwwerk en zeker door de in afwerkingsfase zijnde restauraties staat het daar in perfecte staat. (Iets wat je van dat cirkelvormig colosseum niet echt kunt zeggen.) De horden toeristen bleven ook beperkt tot wij twee, en twee fotografen.
De rest van het EUR-district (Esposizione Universala Roma) is trouwens ook de moeite om even door te wandelen op terugweg naar het metrostation. Je bewandelt brede lanen die er, zeker op een zondag, behoorlijk verlaten bijliggen, en spot nog wat monumentale gebouwen.
(We ontdekten EUR via de blog a Dusty Olive Green.)

Rome - EUR

Trevi Fontein staat momenteel serieus in de stellingen. Als je hem vroeger al eens gezien hebt, mijd je de plaats beter als je er een romantisch beeld van in het geheugen wil houden. (Een walk-over en een kunstmatig ministukje om achterwaarts munten over de schouder te gooien. Komaan.)

Pantheon, uiteraard. Als indrukwekkende hal met centrale opening bovenaan.

Colosseum, Spaanse trappen, Forum Romanum, Vaticaan, Sint Pietersplein, Piazza Navona, …

Rome - Colosseum
Rome - Vaticaan - Sint Pietersplein

To eat

Urbana47: We zijn er maar snel snel geweest om iets te drinken, maar het zag er een zeer goeie menukaart uit. Bij mijn volgende keer in Rome, kom ik hier zeker eens dineren.

Maccheroni: Neem een van de pasta’s als lunch, laat de hoofdgerechten en desserts links liggen.

Obika Mozarella Bar: bollen mozarella bij de vleet, in verschillende smaken/bewerkingen. De degustatie is wat veel van het goeie, maar de volgende keer kies ik misschien wel wat uit de pizza- of pastakaart om de mozarella in verwerkte vorm tot z’n recht te laten komen. Op de luchthaven hebben ze ook een filiaal. Volgende keer ga ik tijdens het wachten op de terugvlucht daar nog snel voor de Stracciatella di Burrata. Deliciously creamy.

Rome - Obika Mozarella

Il Gelato di San Crispino, vlakbij het Pantheon (maar er zijn nog filialen). Zwarte vijg en zabaglione! Vergis je niet in de grootte van de potjes, want er kan meer in dan je denkt en het ijs is te lekker om te laten staan.

Antico Forno ai Serpenti. Een bakker. Met de typische rechthoekige pizza’s. Een stuk lauwe pizza vanuit de toonbank, opgewarmd in een microgolfoven voor de klanten.

Rome - Antico Forno Ai Serpenti

To drink

Trastevere is echt wel gezellig met kleine kasseistraatjes, terrasjes, frozen daiquiris en hele pakken chips i.p.v. een paar nootjes.

To sleep

We sliepen in de HolidayInn Express San Giovanni. Best ok hotel. Best ok ontbijt. Qua locatie wat ver weg van alles, maar met de metro dan ook weer behoorlijk dichtbij. Zeker in vergelijking met andere (super)prijzige hotels in het centrum zelf een redelijke prijs/kwaliteit.

To do voor een volgende keer

MAXXI – MACRO – MLAC (en andere verzamelplaatsen van contemporary art),
Monti (en Trattoria Monti),
meer in Trastevere,
meer pizza, meer pasta,
meer ijs (Fatamorgana – Gelateria De Teatro),
Pasticceria Ciardi,
Volpetti,
En hopelijk de gerestaureerde Trevifontein.

Conclusie

In 2001 vond mijn vorige bezoek aan Rome plaats, en daarvoor zal het van vroeg in de jaren 90 geleden zijn. In tussentijd bleef Rome steeds in mijn gedachten als misschien wel mijn favoriete Europese stad. Tot nu.

Rome

Een stad van vooral veel toerisme, waar je vooral veel kan terugkijken naar het verleden zonder veel toekomst te zien. Daar bovenop zag ik Italiaans karakter noch verfijndheid zoals het in het design meestal naar voor komt (al heeft Scandinavië dat in die sector voor een groot stuk overgenomen). Als ze nu om te beginnen die secondi piatti eens zouden laten voor wat het is en zich zouden focussen op dat waar ze goed in zijn: de primi piatti, de antipasti en bruschetta.

Rome, leuk voor 48 uur, en misschien nog beter 72 uur, maar geen hoogvlieger (meer) in mijn favoriete stedenlijst.

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *