Londen. 72 uur.

Ons voornemen om jaarlijks een retourtje Londen in te plannen heeft, drie jaar na datum, een stap in de goede richting gezet. U leest een relaas van twee volle dagen, twee halve dagen en drie nachten in de dichtstbijzijnde stad der steden.

Stay

EasyHotel Old Street/Barbican. Small room, no window. We hebben een redelijk grote kamer (in vergelijking met die van EasyHotel Earl’s Court), maar enkele kapstokken/haken aan de muur zouden handig zijn. Alsook extra geluidsisolatie tussen kamer en hal, minder gsm-netwerk-blokkerende isolatie en een wifi-netwerk. En betere bedden. Qua budgethotel op een superlocatie blijft het de top, maar ik heb tegenwoordig toch liever net dat ietsje meer.

Lunch/Diner

Dock Kitchen. Stevige metrorit uit het centrum weg en dan nog een kilometer te voet. Je zou het jezelf voor minder gemakkelijk maken. Maar het Tom Dixon-interieur (met geblutste koperen bollampen) alleen al maakt het de moeite waard. Qua diner zeer lekker gegeten. Kwaliteitsvolle producten in redelijk eenvoudige combinaties. En neem vooral de broodpudding als dessert. Zo goed sloot je een maaltijd nog nooit af.

Ping Pong Dim Sum. Heerlijk en verslavend. Qua concept en qua smaak. Bestel, bestel, bestel, bestel nog eens, bestel, finale bestelling, dessertbestellingen een rekening die goed meevalt. Geen bezoek aan Londen is geslaagd zonder één van de Ping Pong Dim Sum-filialen een bezoek gebracht te hebben. Ik blijf hoopvol wachten op een franchisenemer in het Gentse.

Barbican Food Hall. In dit cultuurcomplex kan je kiezen uit drie restaurants. De Food Hall is het meest toegankelijke. Verschillende standjes met soep, warme gerechten, salades, quiches, njammie gebak en desserts. Nice.

Barbican

Cha Cha Moon. Het ziet er een tourist trap uit tot en met, maar eenmaal binnen schuif je aan in de (snelle) wachtrij tussen de locals. Noodles, noodle-soepen en andere Aziatische gerechten. Vooral mijn dikke noodles met inktvis en scampi en een licht pikant sausje zijn om je vingers af te likken. (Iets verder in de straat (Ganton street) heb je trouwens de Giant Plug sculpture aan de muur hangen, maar echt indrukwekkend is die niet.)

Geales. Fish ‘n Chips. Deftig.

Le Pain Quotidien. Belgisch, maar bij ons verwacht je niet hier ‘s avonds te kunnen binnenstappen voor een volledige maaltijd. In Londen wel. En smaken deed het.

Breakfast/Brunch

Kensington Square Kitchen. Vorige Londentrip al gebombardeerd tot all-time favorite breakfast hotspot. Deze keer alleen maar bevestigd door hun getoaste brioche met ricotta en abrikozen.

Kensington Square KitchenMuriel's Kitchen

Muriel’s Kitchen kan niet tippen aan de keuken op het plein, maar ze doen hun best. Vooral de meeneem/bakkerstoog ziet er heerlijk uit, en zorgt voor een oprispend hongergevoel bij het wachten tot een tafel vrijkomt.

Caravan. Brunch was de bedoeling, maar de laatheid zorgde eerder voor een snelle lunch vlak voor de Eurostar ons terug richting thuis zou brengen. Bestel vanalles wat. Laat je gaan. Op z’n tapas en best lekker. Ahja, en bestel een glaasje huischampagne om je Londentrip feestelijk af te sluiten.

Do(ne)

Peer Gynt. In de Barbican Hall kwam het BBC Symphony Orchestra de Peer Gynt-suite van Grieg opvoeren onder leiding van dirigent Marc Minkowski. Enkele acteurs van de Guildhall School of Music & Drama zorgden voor het verhaal. En dat samenspel tussen de stemmen en het klassieke orkest met de muziek waarvan iedereen wel enkele stukken herkent, zorgde voor vuurwerk. Twee-en-een-half uur en geen moment verveeld. Beluister de eerste noten van de Op.46 Morning Mood en erna ook deel 4 In The Hall of the Mountain King! Herken, en wees jaloers.

Rain Room door Random International. Een kamer, alweer in de Barbican, waar je door de regen stapt. Door een vernuftig camerasysteem maakt de regen echter Mozesgewijs plaats rondom jou. Slechts enkele druppels daalden op mij neder. De moeite om even door te lopen? Ja! De moeite om twee uur voor aan te schuiven? Dat weet ik niet.

– Het Google Web Lab in het Science Museum. Een vooral op kinderen gericht museum met in de kelderverdieping het online/offline Chrome Web Labs-experiment. Leuker dan het klinkt. De aanleiding tot dit bezoek? Op KIKK spraken ze erover.

Hyde Park Winter Wonderland. Deze megakermis met kerstmarktkraampjes brengt een massa volk het park in. Leuk en mega als je mega van megakermissen/pretparken en megaveel volk houdt.

Hyde Park Winter Wonderland

Gallery

Haunch of Venison. Een kleine galerij met een super tentoonstelling. Hoe Patricia Piccinini die gemorfte objecten, mensen en, euh, lichaamsdelen er zo levensecht laat uitzien. Indrukwekkend. Alsook het verhaal dat de objecten trachten te vertellen (of het verhaal dat ik er in zie althans). De trap boven komen en oog in oog staan met het levensgrote ‘The Carrier‘. Een beeld dat lang zal blijven hangen.

Saatchi Gallery met moderne kunst. Van schilderwerken over mixed media tot installaties. Enkele pareltjes. Andere brol.
Onder andere deze indrukwekkende 20:50 (Oil Room) van Richard Wilson:

Saatchi Gallery / Richard Wilson - 20:50 - Oil Room

Space Studios. Hier kan ik enkel hopen dat er een iets interessantere exhibition geprogrammeerd staat op het moment van jouw bezoek.

Shop

– Lamb’s Conduit Street. Een hele straat met net iets alternatievere, kleine winkeltjes. Behoorlijk prijzig, maar zeker Darkroom – ja, echt gewoon een winkel – doet je twijfelen om je creditcard boven te halen. Folk heeft hier twee van zijn filialen, een mannen- en vrouwenversie, beiden met het eigen merk en Scandinavische andere merken.

Couverture and the Garb Store. Twee hippe winkels in één. Vooral die Garb store, in de kelder, daar loop je voor je het weet met een volledig seizoensgamma aan kleren de trap weer naar boven.

Monocle Store. Een abonnement nemen? Een print scoren? Monocle-ware aanschaffen? En je wil niet langs de webshop passeren? Hier moet je zijn.

– Prints bij Nelly Duff en Elphick’s op Columbia Road (met de bloemenmarkt).

Boxpark in Shoreditch. Een verzameling containers met een label per container.

– Hamleys. Je eerste keer in de megaspeelgoedwinkel Hamleys vergeet je niet. De tweede keer weet je wat te verwachten. (Alleen de mensenmassa, een week voor Kerstmis, was nieuw en die deed er niet veel goed aan.)

– Regent street, Oxford street, Bond street.

Interieur

Jasper Morrison. Super Normal, Sensations of the Ordinary. Heel normale, alledaagse gebruiksvoorwerpen uitgestald. De bel met ‘Shop’ en de openingsuren zijn het enige herkenningspunt aan de zwarte poort. Niet twijfelen. Aanbellen!

Jasper Morrison Shop

Unto This Last. Meubels. Kies één uit de collectie en deze wordt op afroep in de naastgelegen werkplaats vervaardigd.

Redenen om terug te gaan

BubbleDogs. Champagne en hotdogs. Inderdaad. Hotdogs en champagne. Geen reservaties. Uitzonderlijk extreem volzet. Anderhalf uur wachttijd. En die tijd hadden we niet.
– De Engelse stopcontacten, daar we na het vergeten van onze universele reisstekker er nu eentje extra hebben, om nooit meer te vergeten.
– Sunday Up Market, Old Spitalfields Market, Borough Street Market, … deze keer niet of maar in de vlucht gedaan.
– Barbican heeft blijkbaar een indrukwekkende programmatie. Steeds wel te vinden voor een cultureel avondje uit.
– De Whispering Gallery in St. Paul’s Cathedral. Ooit.

Londen? Hopelijk duurt het weer geen jaar of drie…
Begin 2014? In combinatie met The Story? Deal!

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *