Van start in Lübeck

Van Heusden/Gent naar het Duitse Lübeck, een kleine 700km, een goeie zeven uur. Eén tiende van onze totaal af te leggen afstand de komende 28 dagen zit er al op. Om 14u30 komen we aan na een vlotte rit, weliswaar met zo’n uur wegenwerkenvertraging rond Hamburg.

Stay

Een tweepersoonskamer met gedeeld sanitair, op de derde verdieping – waar de wifi net wel, net niet geraakt – in een wat verouderd hotel (Hotel Hanseatic). Trappen op, bagage neerplanten, trappen af, stad in. We moeten bezig blijven om de klop na het urenlang autozitten voor te blijven. Qua ligging scoort het hotel trouwens wel wat punten, vlakbij de ingang van de oude stad, recht tegenover het station.

Lübeck (DE) - Holstentor

See

– De toegangspoort van de Hanzestad is de Holstentor met z’n twee scheve torens.
– Vlucht weg van de hoofdstraat en slenter langs de An der Obertrave, een gezellig en mooi straatje langs het water waar bloemen je opvrolijken, was hangt te drogen, eenden kwekken en bankjes je tot zitten proberen overhalen.
– Petrikirche, Marienkirche en de Lübecker Dom zijn kerken. Met een beetje geluk spot je een bruiloft.
– De duivel op zijn steen tussen Marienkirche en de wijnkelder van het stadhuis.
– Het standbeeld van Johannes Brahms.
– Om marsepein staan ze hier bekend. Daarvoor moet je bij Niederegger zijn. Een authentieke, dat zeggen ze toch, overtoeristische winkel met allerlei speelse vormen van het plakkerig goedje. Niet eens lekker als je het mij vraagt, maar binnengaan moet je snel even doen.

Eat

Suppentopf ‘lecker löffeln’ voor een hete kop soep, ideaal in het druilerige weer in de vroege namiddag, blijkt gesloten (enkel open op weekdagmiddagen).
Miera Weinbar voor een aperitief uit de selectie open flessen, eventueel aangevuld met wat tapas.
– In Alte Mühle, op een eilandje in de Trave-rivier, komen we doorweekt aan. Een stevige plensbui maakte de afstand tussen de wijnbar en de oude watermolen verbazend groot, en verbazend onoverdekt. Bij de frikandel en de haring als voorgerecht stellen we ons vettige fingerfoodporties voor, op z’n Duits (voor respectievelijk twee en drie euro verwachten we ook niet meer), maar we krijgen een hele hamburger en volledige haring op ons bord, ook op z’n Duits. Over de huisspecialiteit, de flammekuchen, heb ik één tip: hou het basic. De Original Alsacer met bacon, onion en cream is om te smullen. De andere met een waslijst aan ingrediënten volgeladen pannenkoekhelften zijn heel wat minder. Eén van onze goedkope glazen Duitse rode wijn giet binnen als limonade, het andere (Karl Wegner – Dornfelder 2007) is heel wat kruidiger en zelfs lekker. Een ‘Flammzone’ en tarte flambé als dessert zijn een behoorlijke afsluiter. En de rekening… 40 euro voor twee, all in. Een prijs die we de volgende weken in het nog wat hogere noorden niet meer voor mogelijk zullen houden.

Conclusie

Het oude, met water omgeven, stadsgedeelte van Lübeck is best mooi en gezellig en heeft ongetwijfeld nog wel wat te ontdekken plaatsjes (dat plaatselijk rommelmarktje met een homemade taartenstand – waarvan die ene taart nogal heel droog bleek – ofzo). Maar op een dag ben je er wel door.

Morgen rijden we door naar… Kopenhagen!

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *