Offf 2012 Barcelona

Woensdag 16 mei 2012… De Lijn, NMBS, Brussels Airlines, Aerobus, metro. Halte Gloriès, Barcelona. Hotel Silken Diagonal, weg uit het oude, toeristische stadsgedeelte, maar enkel een verkeersluwe straat verwijderd van het nieuwe DHUB-gebouw alwaar de volgende drie dagen de multimediale design-inspiratie- en creativiteitsconferentie Offf 2012 plaatsvindt.

Een overzicht van wat me bijbleef uit de presentaties die ik bijwoonde:

Dag 1

– Allereerst was de opening door een zich als hyperactieve, uit Amerika overgevlogen, over-the-top-, tweederangspresentatrice voordoende actrice barslecht. Enkel de twee nummers door Fall On Your Sword konden me enigszins bekoren.

Folch kon zo veel verteld hebben over magazinedesign (Apartamento, Tiger, Fanzine), maar bleef op de (saaie) vlakte.

Champagne Valentine maakt verbazend lelijke dingen toch intrigerend, kunstzinnig en commercieel onder het motto: ‘Brands, where the money is, should make art possible.’ (Klik a.u.b. niet door naar hun site. Nee, doe het niet.)

Lucy McRea is de eerste die de basisgedachte die deze Offf steeds zal terugkeren verwoordt: doe persoonlijke, ‘fun’ projecten en uiteindelijk leiden die naar commercieel werk, zoals zij met de videoclip voor Robyn ervaarde.

Somewhat denkt Mobile First. Coole utility-apps met een eenvoudig idee scoren het best en worden het meest gebruikt. Tijdens het gebruiken van de app mag het object geen smartphone meer zijn, maar moet het volledig de app/utility worden. Dat soort apps branden is the way to go. Jammergenoeg is het soms moeilijk klanten te overtuigen van zo’n (dure) niet-echt-core-business-app.

Radical Friend over Interactive Music Videos (o.a. voor Yeasayer).

Jessica Hische vertelt honderduit over het voornamelijk zijn van een ‘letterer’. Geen typografe, geen caligrafe, maar een ‘letterer’. Ze tekent letters. In haar werk maakt ze dus maar weinig gebruik van fonts. Af en toe maakt ze ook wel fonts, zoals die voor Wes Andersons Moonrise Kingdom. (Eén van de weinige projecten waar ze afgeweken is van haar ‘Should I Work For Free‘-schema.) Ook zij heeft het over ‘work you want to be future-doing‘, side-projects waarmee je je professionele loopbaan in de juiste richting stuurt. Ze noemt het ‘procrastiworking‘ en zet het publiek aan tot ‘make things you wish existed’, zodat je er toch minstens zelf iets aan hebt als het geen succes wordt.

Aaron Duffy van 1st Avenue Machine is niet enkel problem solver, maar vooral problem creator. Gips-je-handen-en-voeten-eens-2-dagen-volledig-in. Door problemen (pijn, gebrek aan ervaring, routine, …) te creëren, zal je er creatief mee om (leren) springen. ‘Make problems and everything will be fine.‘ The Google Chrome Speed Tests is zo’n project waarvoor heel wat problemen gecreëerd werden:


+ Making of the Google Chrome Speed Tests.

Na dag 1…
Veel ‘dit is ons werk’-presentaties, maar vooral de laatste twee presentaties gingen net dat trapje hoger en maakten de eerste dag al direct de verplaatsing naar Barcelona waard.

Dag 2

Fantasy Interactive. Zo’n 80 werknemers verspreid over vijf kantoren in Stockholm, Londen en de USA. Overal een no-shoe-policy. Ja, ook voor klanten. De screencast als client-feedback, geen breadcrumbs, maar een zo vlak mogelijke structuur: ‘think about layers and interactivity, not about pages‘, een interactive styleguide: ‘Making little things’ om ze achteraf samen te gooien, en laat de klant zien hoe je er werk van gemaakt hebt met ‘one-(long-)page-case-studies‘.

Memo Akten. Quotes: ‘Personal projects are driving me… and my commercial work.’ ‘Play with numbers.’ ‘Amplify the unseen.’ ‘Best way to learn software: Give yourself a project and a deadline.’ ‘Everything should be made as simple as possible, but not simpler.’

Hellicar & Lewis. ‘Make experiences that create memories, make systems that make feedback loops.’ Ze proberen telkens nieuwe zaken te maken en delen de source code (Open Frameworks) van al hun (ook commerciële) projecten. Via hun persoonlijk project Somantics.org proberen ze op hun manier kinderen met autisme te stimuleren.

I Love Dust vertelt wie ze zijn en wat ze doen.

Sehnsucht heeft het over character-design en het brein als gezichtsherkenningsmachine (en nog vanalles).

Nico Casavecchia. ‘Everyone’s favorite subject is themselves.’ ‘Skills develop slower than good taste.‘ ‘Professional careers are not a linear progression.’ Leuke presentatie over zijn mislukkingen (alhoewel).

The Guardian Interactive Team. Creatie van interactieve content voor een zeer deadline-gebonden nieuws-website. Timelines, interactive maps, linecharts, games & tools, … Ze willen de bezoeker alles niet-lineair laten beleven. Hij moet kunnen kiezen wat hij eerst bekijkt binnen hun apps, maar het verhaal moet duidelijk zijn. ‘Always search for the story in the data.‘ Verder gaat het over ‘teamwork’ en ‘interfacing with other teams’. Over beslissingen: ‘Let them happen in time, not everything at the start.’ Over het werken met designers: schotel hen het probleem voor en laat hen (mee) beslissen over hoe het grafisch op te lossen. Dring designers geen oplossing op. Als uitsmijter over te gebruiken beelden: ‘Image is everything’ en als je dan goede beelden hebt, ‘publish them on a large canvas’.

Barcelona: Offf 2012, The Guardian Interactive.

Jellycube. Als in de grote zaal een (te) vlotte spreker als Joshua Davis staat, dan heb je snel gekozen, ookal zijn het Belgen. Wel leuke introfilmpjes, maar niet echt boeiend on stage.

Joshua Davis. Play, ‘give yourself projects’, ‘Hi, I’m Chuck. This is what I do.’, ‘The type of work you show is the type of work you’ll get hired for‘, ‘Broadcast to the world’, play. (En verder een lawaaierige Amerikaan die een uur de show steelt en ondertussen zichzelf blijft herhalen.)

James Victore. ‘Good ideas are outside (in a bottle of Chianti). Inside is for ducttaping things together.‘ ‘Put yourself in your work.’ ‘Just ask! (time, money, creativity, what you deserve, …)’

‘Racism’ of James Victore in MoMa New York:

Dag 3

Found music band & art collective. ‘Most of the time, we don’t know what we are doing.’ De sociale muziekkast, ofte autonomous emotional robot band, Cybraphon, het ongelimiteerde geheugen End of Forgetting en verteller #unravel met z’n eigen willetje.

Daniel Eatock toont een ‘chain of photographs’ zowel van zijn werk als van vreemde zaken die hem opvallen, zoals de verpakking van een schaar waarvoor je een schaar nodig hebt om de schaar te kunnen gebruiken, of een spuitbus volledig zwartgeschilderd met zijn eigen inhoud, een schoolopdracht: schilder je schilderspalet (en merken dat dat nooit perfect kan zijn).

Santa Marta heeft het over het verschil tussen een kopie en inspiratie. Algemeen stellen ze dat als je er iets aan toevoegt (een boodschap, een andere twist, …) het ok is, maar dat de scheidingslijn zo flinterdun en persoonlijk is.

We Choose Fun toont hun ‘Diesel Tongue Trainer’ die wegens Apples rules nooit de AppStore gehaald heeft. Een andere game, Sr. Mistu, daarentegen wel. Een project waar ze hun bedrijf vijf maand voor sloten en dat enkele awards en topratings kreeg. De opbrengsten waren verre van genoeg om het rendabel te noemen, maar nieuwe klanten vonden hun weg. Naast de mobile apps bouwen ze interactive installations op o.a. festivals. ‘Prepare not to sleep’ door het (altijd grote) verschil tussen de benodigde tijd en de beschikbare tijd om installaties op te bouwen.

Andreu Balius. ‘Type is the voice of text.’ Dezelfde informatie kan met een ander lettertype een totaal andere boodschap overbrengen. ‘I Love You in Helvetica is like using a condom.’ Pradell, Czeska, Dsignes, Carmen.

Barcelona: Offf 2012, Andreu Balius.

Jonathan Harris vlucht weg van de data (zie Yahoo! Time Capsule), waar hij vroeger veel visualisaties rond maakte en nu vertelt hij vooral verhalen. ‘Your greatest creation is your lifestory.’ ‘Act, don’t only react.’ ‘Believe in positive visions.’

Brosmind + Upper First met de Offf BCN 2012 Main Titles (zie boven). Say yeah. ‘This is our moment.’ Unicorns. Maskers en comics voor iedereen! De Spaanse broers van Brosmind zetten een wat gek verhaal op papier, de Zweden van Upper First krijgen de miserie om het allemaal uit te voeren over zich. En het lukt! De wereld moet eraan geloven, maar de mens lost het altijd maar weer op.

Matias Corea – Behance. ‘Your laptop, your money, your extra time is how you start a company.‘ ‘Get rid of the noise. Focus.’ En verder een uur lang reclame voor Behance. Anticlimax.

En dat was het… voor dit jaar. Tot juni 2013, Offf en Barcelona!

Indrukwekkende realisaties zijn op mijn netvlies gebrand, levenswijsheden werden overgebracht, de aanzet tot creativiteit is er, inspiratie, ideeën en de goesting om erin te vliegen zijn gecreëerd.

Nu nog de tijd.

Time is no excuse.

[Zie ook: Offf 2010 ParijsOfff 2011 BCNAanraders in Barcelona]

Barcelona: Offf 2012, DHUB. Torre Agbar.

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *