Aanraders in Barcelona

De Offf-conferentie was vorig jaar de reden om naar Barcelona af te zakken en dit jaar overtuigden ze me weer om het werk te combineren met de geneugtes van een citytrip. Over Offf 2012 zelf lees je in een latere post meer. Nu mijn eet-drink-slaap-shop-zie-doe-tips over een stad waarin ik mij graag eens een maand of zes zou willen onderdompelen. Deze keer bleef het jammergenoeg bij een kleine week… (16 mei – 22 mei 2012)

To Eat/Drink

Galeria & Bar Cosmo. Hippe menukaart met een uitgebreide selectie sapjes, koffies en de choco cosmo met meer slagroom dan chocomelk. Slaatjes, broodjes en brownies voor de kleine honger. Wit, industrieel interieur met gezellig houten tafels van verschillende groottes. Lichtaanduiding voor het al dan niet bezet zijn van de toiletten. Kunstgalerie met moderne staaltjes ingekaderde grafiek en design aan de muur.

Barcelona: Cosmo. Cafe & Galeria de Arte.Barcelona: Can Paixano.

Can Paixano. Probeer je tussen het lokale volk naar de toog te wringen, probeer de rosé-cava (Rosat) te bestellen. Zoet, maar best lekker en dat voor één euro per glas. Bestel er wat random tapas bij (verschiet niet als je ineens twee hotdogs en een hamburger in je handen gestopt krijgt, dan heb je van het verkeerde bord besteld.) en probeer zonder cava- en vetplekken ervan te genieten. Must-visit! (En een stuk leuker/authentieker dan zijn toeristischere tegenhanger El Xampanyet.)

Polaroid Bar. Ergens in een klein straatje… Volledig met verwijzingen naar iconen uit de 80’s ingekleed. Proef de cocktails Balboa, Sarah O’Connor of De Lorean (al smaakt de gewone mojito ook super). Onthou dat het bestellen van een ‘bikini’ een croque monsieur oplevert.

41°. De cocktailbar van de broers Adria. Reserveren om de heerlijke cocktails in combinatie met de hypermoderne borrelhapjes en fingerfood als avondmaal te gebruiken is enkel nog een optie als je zowat 200 euro voor het 41-gangen-menu over hebt. Rond 0u30 konden we echter wel een barkruk bemachtigen om vrij uit de cocktailkaart te kiezen, maar zonder de hapjeskeuze – die we vorig jaar nog bejubelden – mist het toch heel wat punch.

Milk. ‘s Avonds cocktailbar, maar wij kwamen er voor het ‘Recovery Breakfast’. Al konden we door zowel de stevige hamburger als het tijdstip bezwaarlijk nog over ontbijt spreken. Nogal logge keuken, maar ik kan me voorstellen dat je uit de gerechten heel wat energie haalt om je dag te starten (op wel uur dan ook) en de menukaart past dus perfect bij het concept.

Farggi is een keten. Zoals er een aantal zijn. En overal hebben ze van die belegde mini-stokbroodjes die oh zo krokant en smakelijk zijn. Op de koffie krijg je wel heel veel slagroom.

To Dine/Lunch

Espai Sucré. Dessertrestaurant met durf. Vreemde combinaties met zoetigheden. Enkele lekkere wijnen. En als ze melden dat één van de gangen er niet meer is en vervangen kan worden door bijvoorbeeld de goatcheesecake, niet twijfelen! (Restotip van Wim Baillieu.)

Barcelona: EspaiSucre. Best cheesecake ever.

Bar Cañete. Een goeie gok. Op weg naar het hotel nog een hongerke en we stappen op goed geluk binnen. We nestelen ons op de net vrijgekomen plaatsen aan de toog, hebben zicht op de drie koks die alles vlak voor ons bereiden en slaan dat gade samen met heel wat locals. Bestellen van de Spaanse tapaskaart gebeurt op het gevoel, maar haal er zeker de auberginechips met honing uit en vergeet het dessert niet. Hier kom ik volgende keer zeker terug voor een uitgebreider diner.

Julivert Meu. Vlakbij de Ramblas en toch super gegeten aan een redelijke prijs! Wat de Amadeus in Gent is voor ribbekes, lijkt Julivert Meu voor tapas te zijn. Van kikkererwten en asperges met mayonaise tot gekarameliseerde foie gras en heerlijke Iberico. Vlot binnengaande sangria. Afsluiten met de iedereen-eet-hem-zo-graag Crème Catalan. Njam.

Barcelona: Julivert Meu. Tapas.

Sagardi. Pintxos. Tandenstokertapas. Je krijgt een bord, bestelt een glas cava/wijn, staat aan de bar of een tafeltje en neemt zo veel van de op de toog uitgestalde en continu vers aangevulde tapas als je maar wilt. Hou de tandenstokers die in de veelal belegde stukjes stokbrood zitten bij en op het einde betaal je per tandenstoker. Leuk concept (dat je wel in meer bars in het centrum vindt) en best lekker!

El Japonés. Vlakbij de conferentie en dus ideaal voor een lunch-for-two (€29) met sushi, terriyaki, sashimi, verdura tempura, etc. Lekker en modern-industrieel interieur. Eén van de Grupo Tragaluz-restaurants die me allemaal een goede keuze lijken, waaronder ook Agua:

Agua. Zicht op zee en strand, maar lager dan de dijk waardoor je toch een afgescheiden gevoel hebt. Deze setting vraagt om één van de rosé-wijnen van de kaart. Neem wat tapas als voorgerecht (alleszins de pikante aardappelen met heerlijk sausje). De vis is echt zoals die op het menu staat, zonder van het basisproduct afleidende extra’s, maar smeltend in de mond. De rijstgerechten zijn eigenlijk paëlla’s, maar met een beperkt aantal ingrediënten. Smakelijk.

Cata 1.81. Vorig jaar aten we hier een heerlijk 7-gangen-moderne-tapas-menu + dessert, maar dit jaar verlaten we het restaurant ietwat teleurgesteld. Waarschijnlijk hebben, wegens de hoge verwachtingen, twee van de zeven tapas de rest de das omgedaan. (We waren deze keer ook met een groep van tien, wat het allemaal misschien iets ‘ruwer’ maakt.) Het voordeel van de twijfel indachtig, blijft het een aanrader.

Tivoli’s Bistro. Een Thai waar we nog net binnen mochten voor het sluiten van de keuken. Een verbaasde restauranteigenaar (‘How did you find this place? Not really a touristic area.’ We waren eigenlijk gekomen voor de Japanner Can Contry, maar die bleek gesloten.) legt ons uitgebreid de menukaart uit. We hebben er alleszins gegeten zoals je moet eten bij een Thai. Stukken mini-kreeft, eend, wat vis en een verrassend pikant sausje gelukkig blusbaar met rijst. Eind dit jaar sluiten ze (normaal) hun deuren wegens een verhuis naar Bangkok.

To Shop

Galeria Artevistas. Kunstgalerij met betaalbare werken op verschillende groottes van (beginnende/onbekende) kunstenaars, en er zitten enkele pareltjes tussen.

El Ganso. Kleurrijke, betaalbare, deftige kleren en schoenen. Ook webshop.

La Comercial. Drie winkels, naast elkaar, voor mannen. Eén, aan de overkant, voor vrouwen. Fred Perry, Paul Smith, etc.

Libreria Ras. Boeken- en magazineshop (grafisch design, typografie, fashion, …) met een tentoonstellingsruimte achteraan.

Vinçon. Designshop met een hoop gadgets, maar ook een resem echt coole (en dure) designobjecten. Volledige Moleskine-collectie.

L’Appartement. Vooral gadgets en enkele leuke designobjecten.

The Outpost. Indien je je door drie mannen wilt laten voorzien van klassieke schoenen, parfums en accessoires zeker binnengaan. Indien niet, niet. (Zeer zeer klassiek, behoorlijk kostelijk.)

To Stay

Barcelo Raval. Midden in het oude stadsgedeelte, zeer modern gebouw en dito inkleding. We kregen een gratis upgrade naar een hoger gelegen kamer, maar het beste zicht heb je sowieso vanop de elfde (dak)verdieping waar je een strandstoel kunt bezetten, van een cocktail nippen en afkoelen in het minizwembad. In de kelder vind je een fitnessruimte met een zevental toestellen, sauna en omkleedruimte. Lekker ontbijt, niet zo uitgebreid, maar zeker voldoende variatie voor een dag of twee.

Barcelona: Barcelo Raval. 360° Skybar.

Hotel Silken Diagonal. Wij kozen het wegens de ligging en de moderne inkleding, al is dat laatste wel met een korreltje zout te nemen. Relatief modern, maar als je op details begint te letten, merk je al snel dat het aan vernieuwing toe is. We zaten op de negende verdieping en dan heb je best wel een mooi uitzicht door het plafondhoge en kamerbrede raam (al lagen de Torre Agbar en het centrum van Barcelona aan de andere kant van het hotel). Het zwembad(je) op het dak leek, bij betere temperaturen, wel een leuke afkoeling. Trage Wifi, maar wie weet had dat ook te maken met de overload aan iPhones, iPads en MacBooks van de Offf-bezoekers en -sprekers die in dit hotel verbleven. Dagelijks een zeer uitgebreid ontbijt, met cava, maar aan de overkant van de straat heb je ook een aantal (minder uitgebreide) ontbijtmogelijkheden, zoals Farggi – zie boven -, in het Gloriès-winkelcentrum.
‘s Nachts met de taxi van het ‘echte’ centrum tot het hotel betaal je trouwens maar 8 à 10 euro, dus dat valt goed mee als de metro niet meer rijdt.

Casa Camper. Vorig jaar verbleef ik in dit hotel en dit blijft zeker een aanrader wegens zijn hangmat-lounge-kamer, de verticale tuin en de 24/7 complimentary food&drink-service. Alleen het zwembad ontbreekt. (Lees meer…).

To See

Fundacio Sunol + Nivell Zero. Galerij in zeer strakke ruimtes. Moderne tentoonstellingen met foto’s en objecten. Op Nivell Zero (op dat moment minder geslaagde) audiovisuele kunst/installaties.

Roca Barcelona Galery. Interactieve multimedia-showroom, galerij en flagship store van het badkamermerk Roca. Schermen de ruimte rond, informatieve touchscreens drie (pakweg 42″) schermen breed, levensgrote wastafelgewoontes-projectie. Ahja, en best wel mooi sanitair. De moeite om eens een ommetje voor te maken met de metro als je wat multimediaal ingesteld bent.

Bocqueria. De dagelijkse markt met Iberico ham, gefrituurde groenten en fluodrankjes.

Rambla del Poble Nou. Die andere, groene, charmante, gezellige, met terrasjes overladen, minder toeristische, op het strand eindigende rambla.

Park Guell. Mooi zicht op Barcelona, mooi afgewerkt park, heel wat (rol)trappen en een zeer recent metrostation (El Coll / La Teixonera) dat enkele blokken verder lag dan wat Google Maps me deed geloven. Ideaal om de stadsdrukte even te ontvluchten, maar de weg ernaartoe is leuker dan het park zelf.

Barcelona: To Park Güell.

Sagrada Familia. Ene metrostation uit, erlangs lopen, andere metrostation in. Ok, het is een zot en gedurfd gebouw, maar ik ben geen fan.

Galeria Joan Prats. Niet echt interessant werk, maar dat kan op een ander moment meevallen. Klein, maar gratis.

Galeria Angels. Idem als Galeria Joan Prats.

Praktische tips:

Een PhoneHouse-filiaal verkocht me een Yoigo-gsm-prepaid-kaart: 20 euro voor 500+ Mb data en voldoende sms/belkrediet om de volgende dagen mobiel te overleven. Mijn Proximusroaming had me minstens het drievoudige gekost en dan nog had ik mijn dataverbruik serieus moeten rantsoeneren. (Wiki met info over buitenlandse prepaid-data-providers.)

De metro rijdt steeds tot middernacht, behalve op vrijdagavond tot 2u en de zaterdagavond de hele nacht door. Taxi’s rijden er meer dan genoeg en de afstanden zijn nooit zo groot waardoor het verbazend betaalbaar blijft.

Hah, laat me weten als je er iets aan gehad hebt!
En amuseer je, in BCN!

Thomas

[alle foto’s]

Comments: 2

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *