Trip Normandië 2011

Verjaren op 25 augustus en door je teergeliefde gevraagd worden 25, maar ook 26, 27 en 28 augustus vrij te houden. Dat brengt heel wat spanningen en vraagtekens met zich mee. Gelukkig ben ik geen al te nieuwsgierig type.

Donderdag
Onze eerste (korte) stop bevindt zich maar enkele kilometers van de thuisbasis. Er blijkt een ontbijtmand klaar te staan die ik onaangeroerd moet laten tot de volgende stop. We stellen de GPS in op de Belgische kust en zoeken een plekje in de miniduinen tussen Middelkerke en Westende. Drie druppels lijken de picknick met zicht op zee te gaan vergallen, maar ze laten hun vrienden thuis. We laten ons het ontbijt smaken.

Ontbijt op het Middelkerks strand

Calais wordt het volgende GPS-punt. Het kanaal over, of toch maar niet? Spanning en suspens creëren lukt wonderwel. Het blijkt maar een doorrijstad te zijn en de eindbestemming wordt Dieppe waar we in de loop van de namiddag aankomen na (uiteindelijk maar) een goeie driehonderd kilometer. We installeren ons op camping Vitamin – het tentje dat ik de week voordien moest gaan kopen had dit gegeven al wel verraden – en trekken de stad in.
We zijn niet alleen in de gezellige stadskern. De zeilwedstrijd La Solitaire du Figaro had er gisteren zijn aankomst en naast de met kleurrijke vlaggen versierde boten zijn er ook enkele optredens en een marktje in de jachthaven. Enkele straten verder, met zicht op de zee staat de grote, jaarlijkse, enkele weken durende, kermis opgesteld. Geld geven we er niet uit, op die paar verloren munten in onmogelijke lunaparkgrijpautomaten na, maar we zijn verbaasd over de uitgestrektheid enerzijds en de primitiviteit van kramen en attracties anderzijds.

Dieppe - Finish La Solitaire du Figaro

We wandelen over het keienstrand, raken de zee aan, zijn onder de indruk van de krijtrotsen (al komen er nog indrukwekkendere later op de Normandische uitstap) en we zoeken ons een tafel in een restaurant. In Dieppe moet je natuurlijk de typische Marmite Dieppoise, een visstoofpot/vissoep die onder die naam ook in andere streken en landen bekend staat. En waar anders zouden we die proeven dan in restaurant ‘À la Marmite Dieppoise’? Joke is zo zot om ook als voorgerecht ex-zeebewoners te nemen… Een bord verse schaaldieren, bomvol gestapeld, en lekker! Mijn Foie Gras heeft minder volume (gelukkig), minder pelwerk (ben ik blij om) en smaakt ook met de lekkere uienkonfituur. De Marmite Dieppoise zelf is ook meer dan voldoende voorzien van zeevruchten en stukken witte vis, en dat alles in een heerlijke soep/saus. Enkele stukjes uit-te-kiezen kaas en een dessert later vatten we de deugddoende wandeling richting camping aan.

Normandië

Vrijdag
Na zware nachtelijke regenval lijkt ook ‘s morgens het water te blijven stromen. Schuilen/ontbijten doen we in de Auchan vlakbij. Autogewijs rijden we, met een tussenstop voor de krijtrotsen in Saint-Valery-en-Caux, tot Életot waar we op een leuke (maar dan enkel bij mooi weer) picknickplaats met uitgestrekt zicht en petanquebanen terechtkomen.

Fécamp is de eigenlijke bestemming voor vandaag. Eerst stoppen we op de Cap Fagnet en wandelen bovenop de hoogste krijtrotsen van deze kuststrook langs vervallen bunkers, uitkijkposten en andere overblijfselen van de tweede wereldoorlog. De kleine kapel, La Chapelle Notre-Dame de Salut, vereren we met een bezoek.
In de stad zelf bezoeken we (zeer kort) het Palais Bénédictine waar het Bénédictine-likeur gedistilleerd wordt. Iets verderop, in Magasin Zin-zin kan je heel wat kleine, creatieve, kleurrijke objecten vinden.

Fécamp

Door het niet al te beste weer (de regen was wel weggebleven, maar er zat een behoorlijk stevige en frisse wind) wijzigen we het wandeling-plan naar een autorit-plan tot in Yport. Keienstrand, krijtrotsen… en meer krijtrotsen.

Des avonds zoeken we ons weer een restaurantje in Dieppe. Het reeds late uur zorgt ervoor dat we met weinig tevreden moeten zijn en we komen in een veredeld frietkot terecht waar de typisch Franse kleine mosseltjes in de room gelukkig nog meevallen, maar de tagliatelli carbonara niet te vreten is. We zijn er redelijk snel weg en genieten van het vuurwerk boven het strand. Uiteindelijk spoelen we de maaltijd door op het verwarmde terras van bar Le Pirate met een teleurstellende cocktail. Het zit niet mee vanavond.

Zaterdag
Tent opkramen, de auto in, Normandië uit, Picardië in. In Sorrus wacht de Bed&Breakfast Le Pré Rainette ons op, maar eerst stoppen we nog even in Ault. We weten ook niet waarom. In de B&B slenteren we rond de idyllische vijver samen met de van-bezoekers-houdende hond des huizes die ons de kikkers laat zien. Een uurtje leggen we ons aan het zwembad in de flauw schijnende zon en duiken er toch even in. Ookal zijn de temperaturen niet ideaal, het vakantiegevoel wordt er wel extra door versterkt.

B&B Le Pré Rainette

We zakken af naar Le Touquet Paris-Plage om nog even in de winkelstraten rond te snuisteren en in restaurant Ricochet van enkele Italiaans geïnspireerde gerechtjes met een fusion-toets te kunnen genieten. Mijn voorgerecht, de inktvis carbonara maakt het carbonaramisbaksel van gisteren alleszins meer dan goed. De gerechten waren hier wat wisselvallig. Het één is echt goed, de andere nogal zo-kan-ik-het-thuis-ook. Met een beetje durf en geluk de specialer klinkende gerechten uit de kaart kiezen en je zal er geen spijt van hebben.

Als we het restaurant verlaten, is de hoofdstraat volgelopen met plaatselijke jeugd. DJ’s draaien dance- en technoplaatjes, af en toe bijgestaan door live sax. De aanwezigen kijken ongetwijfeld al lang uit naar deze jaarlijkse ‘la nuit Touquettoise‘ en gaan dan ook uit hun dak.

Le-Touquet-Paris-Plage - La Nuit Touquettoise

Zondag
Check-out en terug naar Le Touquet om te lunchen en een galerijen die we gisteren achter gesloten deuren zagen, binnen te gaan. Opeens barst een onweer van jewelste los. De straten staan behoorlijk blank en we vluchten één van de enige restaurants binnen waar nog een tafel vrij is. In Le Zinq krijg ik de slechtste mosselen uit mijn leven.
In Galérie Wagner, Derrière La Dune zien we enkele zalige schilderijen en sculpturen. Vooral de sprookjesfiguren van Clémentine de Chabaneix springen eruit. Ze noemt zich ‘Sculpteur – Créateur de rêves‘ en ik kan me daar helemaal in vinden. Ik ben fan!

Dieppe, 320 km vanuit Gent. Le Touquet, 220 km vanuit Gent.
Zo dichtbij en zo ideaal voor een (verlengd) weekend met eigen vervoer.

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *