Lokerse Feesten 2010

Na de Gentse volgen al snel de Lokerse en die hebben meestal wel enkele pareltjes op de affiche. Drie avonden op de Lokerse Grote Kaai werden dit jaar uitgekozen.

31 juli voor het enige festivaloptreden van Arsenal deze zomer… Achteraf was ik niet overtuigd. Het leek me net die ene keer teveel te zijn dat ik ze gezien heb met hetzelfde oeuvre (de opvolger van Lotuk komt ‘in de loop van’ 2011), ze leken ook niet volledig op dreef en de setlist leek me van her naar der te springen in plaats van naar een climax te werken. Gelukkig waren er de complexloze bisrondes die het allemaal terug meer dan goed maakten.
Vooraf stonden op het podium een teleurstellend The Human League, een teleurstellende Flip Kowlier en een relatief aangename Admiral Freebee. Gelukkig dat er broodjes Bakpao, paardeworsten, spitburgers en cocktails te krijgen waren.

Arsenal

Woensdag 4 augustus waren we er terug. Deze keer voor een vooral door de vriendin gewaardeerde line-up. Arid deed zijn best, maar kon me niet boeien. K’s Choice viel eerlijkgezegd nog mee, ik had het een pak erger verwacht, al beperkt de positiviteit zich tot af en toe een liedje. The Cranberries waren een totale afgang, er zat echt niets in. Zombie hoorden we dan ook enkel op terugweg naar de auto. Donderdag, werkendag namelijk.

Op vrijdag was onze laatste Lokerse dag dit jaar. Selah Sue hielden we net een kwartier vol voor we een wandeling naar de Fonnefeesten ondernomen. Bij Rye Rye kregen we behoorlijk schrik door de kledingdracht en danspassen van de subcultuur die ons omsingelde. Het optreden zelf, viel best mee. De daaropvolgende act paste totaal niet tussen het muzikale geweld van RyeRye en M.I.A., voor een groot deel van het publiek waren ze het noodzakelijke (en voor sommige te-jongeren zelfs onbekende) kwaad van de avond en er was dus nul sfeer en veel geroezemoes, maar als je dat alles wegfilterde… de muziek van AIR, oh, meesterlijk! M.I.A. had vooral tempowisselingen: van de show volledig laten stilvallen tot een episch Born Free. De show moest het duidelijk van enkele WTF-momenten hebben en niet van het geheel. Martin Solveig aanschouwden we, zoals het midden-de-twintigers betaamt, gezeten aan een tafel met een rijstpap in de hand.

Air (Lokerse Feesten)

Nee, dit jaar was ik niet wild enthousiast over de gebrachte muziek, maar hey, het was wel gezellig. :)

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *