Offf 2010 Paris

Offf, een grafisch design- slash multimedia- slash video-conferentie 24-26 juni. Al dekt de officiële ondertitel misschien wel het best de lading: ‘International Festival for the Post-Digital Creation Culture‘. Drie dagen me laten overdonderen door presentaties en werk van een hele reeks creatievelingen wiens bedrijfsnaam me, eerlijkgezegd, op voorhand weinig zegt. En dat voorafgegaan en gevolgd door telkens een dagje Parijs. Wijs!

Offf 2010 Paris

De conferentie

Dag 1
Gelukkig dat we er op tijd bij waren, niet moeilijk met ons hotel op 100 meter van ‘La Grande Halle de la Villette’, want na een klein half uurtje aanschuiven waren we binnen. Een goed uur later, toen een andere compagnon met een ochtendthalys ook in Parijs geraakt was, bleek de aanschuifrij al heel wat aangedikt. (Dat kon heel wat vlotter, organisatie…)

Steven Heller hielden we niet vol zo vroeg op de dag, maar HelloHikimori, een Parijse designstudio, toonde al heel wat meer multimediaal Flash- en 3D-werk. Ook het werk van Flashanimator Chris Georgenes van MudBubble was de moeite om mee te pikken. Tot zover de voormiddag daar door een staking van het openbaar vervoer het veelbelovende H5 niet ter plaatse geraakte. Na een wat uitgelopen lunch met zicht op de Eiffeltoren gaven we wat later dan verwacht weer present om wat muziek/noise mee te pikken. Roth Mobot en hun circuit bending. Speciaal… Ook speciaal is Wooster Collective, een kunstcollectief dat bezig is met het opsporen, documenteren en het met de mensheid delen van street art. Dag één sloten we af met Hillman Curtis, een oorspronkelijk Flashdesigner die overging op het designen van megasites (Yahoo etc.) tot hij het beu was beknot te worden in zijn creatieve vrijheid door de verschillende raden en hiërarchische structuren binnen dergelijke bedrijven. Hij wilde iets anders doen en bekeerde zichzelf tot filmmaker, gespecialiseerd in videoportretten, met enkele mooie creaties tot gevolg (Portretfilm van Stefan Sagmeister, medewerking aan commercials voor IBM etc.).

Dag 2
Vrijdagochtend zagen we Tara McPherson haar geheel eigen stijl van illustreren uit de doeken doen. Ze heeft geëxposeerd in musea, maakt posters voor rockgroepen, haar illustraties worden gebruikt voor van alles en nog wat, ze heeft een hele fanbase, veelal met tattoos van haar werk en, (jammergenoeg) een maatstaf voor succes, haar kunstwerken/illustraties worden actief gekopieerd. Firstborn presenteerde hierna onder andere hun ‘M&M’s Join The Hunt’ en ‘Ford Mustang 2010’-websites en dit met enkele tippen van de analytische sluier hoe bepaalde problemen in de ontwikkeling aangepakt werden met tools en prototypes.

In de namiddag pikten we nog Knife Party mee die kwamen vertellen over de creatie van hun ‘Coalition of the Willing‘, een klaagzang tegen de klimaatsverandering gerealiseerd zonder budget met de hulp van een groot aantal bewegende beelden-firma’s van over de wereld die elk in hun eigen stijl een scène van de film voor zich namen. Even de bagage ophalen, de metro in, inchecken in ons nieuwe hotel, terug de metro in en het trio van SosoLimited was net aan hun presentatie begonnen. Op een grafisch artistieke manier ontleden ze in performances tekst, afkomstig van live-tv-uitzendingen (bvb. de debatten voorafgaand aan de presidentsverkiezingen), en herinterpreteren ze die door de woorden los te maken van de context. Indrukwekkend om te zien uit grafisch oogpunt, maar ook uit pseudo-wetenschappelijk oogpunt als je de getrokken conclusies bekijkt. Dvein, een Spaanse motion- en designstudio, sloot dag twee af met hun indrukwekkende animatie-portfolio. Verschillende opening titles met vooral organische, semi-vloeibare substanties, commercieel werk met groene monsters en een holografische catwalk (Diesel Liquid Space Show)… Hun Engels met serieus Spaans accent, nonchalance, Skype-probleem en -oplossing versterkten het gevoel qua ‘wat een cool bedrijf’ alleen maar. Een mooie afsluiter voor festivaldag twee. (Want ja, ondertussen begint het echt als een festival aan te voelen.)

Dag 3
Niets beter om een zaterdagmorgen te beginnen dan Stupid Studio, een Deense studio waarvan vooral de volwassen pratende babys met relatief laag budget me zullen bijblijven. Het Japanse Projector had duidelijk nog last van de jetlag. Dat het Uniqlock-project bestaat heb ik onthouden, maar verder niet de meest heroïsche presentatie. Chris Georgenes van het al eerder op de main stage de revue gepasseerde Mudbubble ging in de gezelligere tweede zaal meer in-depth in op zijn specialiteit, de 2,5D-animaties van cartooneske personages in Flash. Veel frame-by-frame-animaties gezien, veel getween, veel layers en dat soms voor maar heel subtiele animaties, maar telkens met een geweldig resultaat.

De namiddag bracht Non-Format met de beste presentatie van de hele conferentie. Over het cirkelvormige traject dat een bepaalde stijl aflegt van ‘hot’ over ‘mass market’ en ‘cliché’ naar ‘forgotten’ om uiteindelijk eventueel weer opgepikt te worden (en dan sla ik nog een aantal stappen over), over het moment waarop je een stijl moet achterlaten, het moment dat je te lang in de cirkel blijven zitten bent en heel dat verhaal zeer krachtig, uit eigen ervaring gebracht, en dan ook doorspekt met eigen voorbeelden uit hun indrukwekkende portfolio door de jaren heen. Julien Vallée had de moeilijke taak Non-Format op te volgen, maar als je hem dan naar zichzelf ziet kijken op de DanseDance-website, hem nog een aantal indrukwekkende projecten ziet voorstellen en uiteindelijk de Offf Sponsors Titles ziet voorstellen, moet hij er niet voor onder doen.

We zakken af voor wat muziek en zien Dr. Bleep van Bleep Labs best aardige deuntjes spelen met een resem Thingamagoops en andere vreemde geluidsfabricerende toestelletjes. Ookal zat ‘The Mill‘ achter een megaproductie zoals het pre-WK-‘Write the Future‘-filmpje van Nike, met hun presentatie konden ze me niet echt bekoren. Dan nog maar een Carlsberg bijtanken en even naar de chip-muziek van Random in de andere, volgelopen zaal gaan luisteren. Afsluiten deed Offf 2010 met een optreden van Lullatone en visuals van Michael Paul Young. Ze hebben een kinderprogramma op de Japanse tv waar ze zelf muziekinstrumenten maken en die instrumenten gebruiken ze dan ook. Geweldige pling-plong-muziek, ideaal om een geslaagd ‘festival’ genietend af te sluiten.

Daarbuiten in Parijs…

Hotel de Paris ligt vlakbij de Grande Halle de la Villette en een metrostation en is daarom een zeer budgetvriendelijke uitvalsbasis. Verhuis je, zoals ons, midden in de trip naar het designhotel Mama Shelter (waar ook een deel van de Offf-sprekers hun logement hadden), dan besef je dat je op sommige plaatsen echt wel beter slaapt dan op andere. De maskers op de kamer, de douchekamer/kamerdouche en de iMac zijn duidelijk pluspunten. Aanrader!

Atelier Renault blijft een goede plaats om voor een zeer redelijke prijs zeer deftig te eten, al was ik vorige keer precies extatischer. De Quick is dat niet en zal dat nooit zijn, ook niet als vervanger voor een tweemaal gesloten (waarom?) Lo-Sushi. In de buurt van het metrostation Odéon hangt in de vooravond een zeer aangename sfeer. Ga er een hamburger eten in Café Jade (en zie hoe een hamburger er overal zou moeten uitzien).

Voor de Apple Store moet je op zoek onder de grond rond het Louvre. Niet erboven, want dan vind je hem niet.

Een pintje (halve liter) van 11 euro overdag op een terras, tijdens het uitgaan een Corona aan 8 euro en sterke drank die per fles verkocht wordt aan 150 à 200 euro. De eerste die ik in België nog hoor zagen dat een pintje te duur is…

The Social Club / La Socialle is best een leuke spot. In Showcase ligt de gemiddelde leeftijd een stuk lager. In bepaalde cotés (bvb. tussen het 2e en het 10e arrondissement) kan je vlot tot het licht wordt op een terras blijven zitten. Chatroulette kan wel eens wijs zijn, als je snel genoeg filtert. Als een licht beschonken Parisienne haar deur (van een appartement van een vriendin, zonder lift, op de vijfde verdieping) niet meer openkrijgt en om hulp vraagt, ben ik er nog altijd niet uit of je die hulp wel moet bieden. En als bepaalde dames ‘s nachts je hand grijpen, kan dat wel eens zijn om geld te verdienen.

Offf, wie weet tot volgend jaar!
Parijs, tot de volgende…
Sam en Sven, dank voor het gezelschap!

Foto’s op Flickr

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *