5 dagen Londen

In de aanloop naar de vijfde november maakte de NMBS bekend te zullen staken op… klopt… vijf november. De Eurostar zou niet op het Belgische spoorwegennet geraken en tickets dienden ingeruild te worden. Na het bellen naar de Belgische helpdesk en het doorverwezen te worden naar de Britse helpdesk bleken we gewoon in Rijsel te kunnen inschepen op de gewenste Eurostar. Een pak van mijn hart, want…

donderdag 5 november
Om 8u30 uitstappen in St Pancras Station, iPhone op het Vodaphonenetwerk instellen om mijn tijdelijke internationale databundel te kunnen gebruiken, de eerste statusupdate en foto uploaden naar Facebook, Euro’s in Ponden wisselen voor de eerste cashkosten, Oyster Card aanschaffen, metroplan bestuderen, in de ochtendspits gedrumd op de metro richting Earls Court. Bij het uitstappen bleek Earls Court Exhibiton Centre een mega-complex te zijn waar net dit weekend de Top Gear Live Show neerstreek. Misschien zou dat nog wel in onze planning passen…
Een halve kilometer later checkten we vroeg in in ons hotel en genoten we van het ruimtegevoel in onze kamer van om en bij de zeven vierkante meter, zonder raam. Nuja, dat wisten we op voorhand en meer dan (te weinig) slapen en eens douchen zouden we hier toch niet doen. Daarmee in het achterhoofd is de EasyHotel-keten echt een aanrader. Goedkoop en eigenlijk heb je niet meer nodig. Nog even de Wifi-voor-een-week activeren en klaar om de stad in te trekken!

Tower Bridge

Na een lekker, relaxed ontbijt in Kensington Square Kitchen that is. Superadresje om het ochtendhumeur van je af te schudden! De tube bracht ons naar de Tower of London vanwaar we ons al over de Tower Bridge richting het Design Museum begaven. Jammergenoeg was de vaste collectie niet te bewonderen en de huidige tentoonstelling was niet volledig ons ding. We beperkten ons dan ook tot de museumshop, op zich ook al de moeite waard.
In Borough Market verdwaalden we tussen de geuren, kleuren en vooral smaken van de oudste voedingsmarkt van Londen. Man, daar krijg je honger van. Gelukkig dat de proevertjes er alom tegenwoordig zijn. Een wandelingetje langs de Theems bracht ons bij de Tate Modern. Als kunstappreciator, maar verre van kunstkenner, best mooi en interessant te noemen, maar na de enkele uren tijd die nodig was om de vaste (en gratis toegankelijke, zoals alle musea in Londen) collectie door te nemen, was de goesting om ons door de PopLife-tentoonstelling te worstelen behoorlijk gekrompen. Over de Millennium Bridge werd het dichtstbijzijnde metrostation ons doel om zo terug naar het hotel te keren.

Millennium Bridge

Om zeven uur werden we aan de O2 Shepherd’s Bush Empire verwacht. Röyksopp gaf daar namelijk een optreden en daar we er op Werchter al ruimschoots van genoten hadden, konden we hier niet ontbreken. Tot aan de rand volgetapte ‘pints’ Carlsberg waren iedereens deel tot (het voor een thuispubliek spelend voorprogramma) James Yuill me alvast aangenaam verraste. Röyksopp deed er nog een serieus schepje bovenop. Heerlijk optreden en de trip naar Londen was het na de eerste dag al meer dan waard.

Röyksopp

vrijdag 6 november
Uitgeslapen begaven we ons naar Dover Street Market. Zes verdiepingen met – veel te dure – designerclothes, soms uitgestald als ware het een museum. (Het goedkoopste kledingstuk dat ik vond was een egaal zwart t-shirt voor 90 pond.) Na het doorlopen van de winkelstraten Oxfordstreet en Bond Street deden we ons tegoed aan wat Itsu fastfood sushi voor we ons waagden aan Regent Street, dé winkelstraat voor een iets normaler budget, met de ene flagship store naast de andere. Uiteraard liepen we door de Apple Store, voelden we ons vijftien à twintig jaar jonger in Hamleys en vond ik in de Timberland store eindelijk weer een deftig winterpaar. (Waarom vind ik hun volledige collectie nergens in België?)

Itsu Sushi

Na deze kijk-, pas- en betaaldag schoven we aan tafel bij Ping Pong Dim Sum. Een heerlijke cocktail als aperitief en erna kleine porties die gedeeld worden door het gezelschap. Kies enkele gerechtjes en deze worden in een willekeurige volgorde geserveerd. Soms één apart, soms twee of drie tegelijk. Nog honger? Bestel er gewoon wat bij… en geloof me, ze zijn allemaal echt lekker! (Behalve dan die blueberry Martini als dessert.) Als een filiaal van deze keten ons in Gent zou vervoegen, ik werd er vaste klant. Direct.
Ondertussen liep de klok tegen middernacht aan en liepen we door de drukke uitgaansbuurt Shoreditch. Het leek best aangenaam vertoeven in vele pubs, maar wij waren specifiek op weg naar Cargo waar Last.fm een feestje gaf met enkele optredens van doorbrekende bands. Jammergenoeg werd onze feestvreugde snel getemperd toen de zaal gesloten bleek en ‘flooded’ de reden bleek. (Het had wel af en toe geregend die dag, maar ook niet om te zeggen zooo hard…) Nuja, geen ramp. Gewoon nog wat doorwandelen en ons enkele nachtelijke uurtjes in Fabric uitleven bleek een best goed alternatief.

Fabric, Londen

zaterdag 7 november
Op naar Portobello Road Market… ‘Zo vroeg mogelijk’ om de toeristische stormloop te vermijden, stond op onze planning, maar dat was buiten vannacht gerekend. Tussen de horden toeristen drumden we van kraampje tot kraampje, maar buiten die vintage leren voetbal was er ook niet zoveel te zien.

Via Hyde Park met zijn eekhoorns en Little Venice met zijn romantische kanalen en waterwegen maakten we nog een ommetje langs Camden Town om net op tijd in Earls Court Exhibition Centre aan te komen voor de Top Gear Live Show. Jeremy Clarkson, James May, Richard Hammond en The Stig in levende lijve geflankeerd door stunt drivers, supercars, indoor fireworks, doordringende benzinegeur, doldwaze races met tuingerief en kantelende driewielers en tot in de puntjes voorbereide en in elke show herhaalde ‘humor’.

Tussen de Underground en de Overground van London Bridge Station zijn enkele ongebruikte, ondergrondse hallen waar het Shunt collective feestjes organiseert. Om de Shunt Lounge binnen te geraken stond er een wachtrij van een paar honderd vastberadenen. Wij schoven even vastberaden aan en na een goed uur merkten we dat de rij er alleszins niet stond omdat de gangen, tunnels en zalen vol zaten. Een megacomplex met ruimte zat, verschillende zalen met fuiven, optredens, bars, multimedia, kunstinstallaties, performances, etc. Qua hipheid scoorde deze locatie echt wel een tien. (Sinds 12 november is de Shunt Lounge echter gesloten.) Via de nachtelijke, donkere Londense straten en de oever van de Theems kuierden we ‘s nachts terug richting hotel (om te besluiten in een taxi toen de voeten niet meer mee wilden).

Londen By Night

zondag 8 november
Vandaag is de dag van de markten. Allereerst moet Spitalfields eraan geloven. Kleurrijke kleren, schoenen, chocolade, eetstalletjes en vooral ook de Marsh Mellow festival boutique met alles wat je maar nodig hebt om je festivalbezoek aangenamer te maken. Brick Lane met zijn wereldberoemde Beigel Bake-24/7-smoked salmon+cream cheese-bagels en Sunday Up Market met een massa startende designers die hun t-shirts en andere kledingstukken aan de man proberen te brengen en een ruime keuze aan curry- en andere heerlijk ruikende kraampjes.
We lopen ook door de Columbia Road bloemenmarkt en genieten we van een cupcake bij Treacle. Uiteindelijk sluiten we ons geslenter door marktstraten en -pleinen af op Broadway Market waar Fabrications gesloten bleek te zijn.
Vyner Street scheen enkele kunstgallerijen te hebben. We komen terecht in de doodse straat met wel degelijk het bord ‘Vyner Street’, maar vrezen toch de verkeerde straat te pakken te hebben. In de straat vinden we toch enkele gallerijen achter al dan niet gesloten deur. In de DegreeArt gallerij zien we de ‘Reverie’-werken uit de debuutsoloshow van Jemma Grundon. Heerlijke wegdroomlandschappen. Wat verder in de nog steeds even doodse straat kunnen we binnen bij Fred [London] waar we ‘Winter Americana’ van Brian Montouri en Peter Davis’ ‘New Paintings’ tot ons laten doordringen.

De innerlijke mens besloten we vandaag te laten versterken bij Inamo. Een restaurant met een Oosterse fusion-keuken waar je je bestellingen plaatst via een interactieve tafel. Een projector boven elke tafel projecteert een tafelkleed op je tafel waar je via een trackpad je keuzes op maakt en doorgeeft aan de keuken. Enkele minuten later komt je bestelde schotel op tafel. Ook enkele spelletjes (bvb. zeeslag) en een webcam waarmee je in de keuken kan binnenkijken maken de wachttijden te kort. Het is nog lang geen Surface, maar het heeft wel iets. En het belangrijkste: het heeft me gesmaakt ook!

Inamo Restaurant

maandag 9 november
De laatste dag. We doen het rustig aan en ontbijten nogmaals in de Kensington Square Kitchen om erna naar Parliament Hill en Hampstead Heath af te zakken. Een groene heuvel met een wijds zicht over de Londense skyline, het ideale punt om tot rust te komen en te besluiten dat zo’n vijfdaagse Londen zeker voor herhaling vatbaar is. We metroën nog snel naar het centrum om er in de Fifteen-trattoria laat te lunchen. Probleemjongeren worden hier opgeleid tot de hun best liggende rol binnen een restuarantteam en zetten kwaliteitsvolle schotels op tafel en dat met Jamie Oliver als peetvader. Om 16u30 werden we alweer in de Eurostar-boarding-zone verwacht. Back to life. Back to reality.

Hampstead Heath / Parliament Hill

Dank voor de tips over de te bezoeken plaatsen en restaurants gaat voornamelijk naar… ‘Weg met De Soete’ (het reisprogramma op Canvas en gelijknamig boekje van Tomas De Soete), ‘In&Out London’ (magazine van Eurostar), Design Sponge city guides en Stefanie W.

Comments: 1

  • slotenmaker Hasselt October 10, 2011

    Londen is zo fantastisch, nog maar eenmalig geweest maar ben van plan om zeker nog eens te gaan binnen een jaartje!

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *