Zakynthos 8d/7n

16 tot 23 juni brachten we door op het Griekse eiland Zakynthos. Een uitrustvakantie met schitterende zeezichten, heerlijke stilte en elkaar als aangenaam gezelschap.

Dinsdag 16 juni
‘s Morgens veel te vroeg het Jetair/Sunjets-vliegtuig op en na een tussenlanding op Corfu bereiken we onze bestemming. Daar we als enige van deze vlucht in het Tsamis-Zante-hotel verblijven, krijgen we een taxi-transfer naar het hotel. Hierdoor komen we op de middag al in ons hotel aan. De zwembadplunje aan en het zwembad in… Er is geen betere manier om in vakantiestemming te komen. Het hotel ligt tussen Planos en Tsivili vlak aan zee en zonder druk centrum binnen een straal van enkele kilometers waardoor het zeer rustig is.

Woensdag 17 juni
We breien een verlenging aan ons zon- en zwembadbegin van de vakantie en maken dan ook geen beweging te veel. Met de heersende temperatuur en brandende zon zou dat ook onmenselijk zijn. We leggen nog wel een auto vast voor vrijdag en maandag bij Sixt.

Donderdag 18 juni
Na alweer een groot deel van de dag in de schaduw gelegen te hebben (in de zon hou je het echt niet uit), nemen we in de late namiddag een taxi naar de hoofdstad van het eiland, Zakynthos Town. We laten ons droppen bovenop Bohali, aan het fort, om van het uitzicht over de stad te genieten en via het wandelweggetje ons de stad in te begeven.

Zakynthos-stad vanop Bochali.

Zo volgen we de door de ‘Sunflower Complete Guide: Zakynthos‘ aanbevolen wandeling door de stad. We strijken neer bij het ‘restaurant’ Padella, door diezelfde gids aangeraden, maar ik hoop voor de schrijfster dat ze een andere kok/uitbater/menu hebben sinds ze er laatst at, want het was, eufemistisch, verre van hoogstaand. Een Brusselse wafel ‘banana split’ op het terras van een aan de zeedijk (nogal ongezellig en luidruchtig doordat de hoofdweg er op loopt) gelegen, enkel op toeristen gericht, ‘homemade Italian icecream’-salon vult gelukkig de nog knorrende maag.

Vrijdag 19 juni
De gratis met 200 punten geüpgrade auto wordt aan het hotel gebracht en we vertrekken met de Peugeot 308 op eilandverkenning. Het noorden moet er aan geloven vandaag. We komen zo in Agios Nikolaos waar ons de eerste keer de kleur, zuiverheid en doorzichtigheid van het zeewater echt opvallen.
Aan Cape Skinari dalen we via de trappen aan de windmolen af tot op zeeniveau waar een idyllische zwemplaats tussen de rotsen is. Van hieruit wagen we ons op een boottrip langs en in de blue caves.

Autodagtrip 1 - Eén van de Agios Nikolaossen met zeer helder water, zoals overal. Boottocht vanuit Cape Skinari naar en in de Blue Caves. Blue = zwembadblue.

Via het bergdorp Volimes rijden we naar Navagio, beter bekend als het shipwreck viewpoint, het uitkijkpunt op een ongelofelijk blauwe zee en een door rotswanden ingesloten strand met een in de jaren 70 aangespoeld scheepswrak van sigarettensmokkelaars. In Porto Vromi vleien we ons neer op het kleine, witte keienstrand en koelen we af in de zee. Limnionas is onze laatste echte stop van de dag. een inham van de zee tussen rotsformaties waardoor er quasi geen golven zijn, het water direct diep is en het niet zo gemakkelijk is om in/uit het water te geraken. Als je erin springt, hoop je voor de vissen die je net onder je zag zwemmen dat ze op tijd weg zijn. Mijn favoriete spot op Zakynthos!

Limnionas. ... springen.

Zaterdag 20 juni
De infinity pool roept na een dagje zee en auto. We nemen er ineens een dagpas voor het wellnessgedeelte bij en verkwikken ons in de sauna, het stoombad en de jacuzzi.

Hotel Tsamis-Zante: het panoramische zwembad.

Zondag 21 juni
Wolken verschijnen af en toe voor de zon en dat doet deugd. Het zwembad is onze tweede thuis en onze boeken moeten uit, want morgen nog een dagje op rondrit en dan is het luilekker leven weer gedaan voor even.

Maandag 22 juni
Alweer bedelen ze ons met een upgrade naar een Peugeot 308, wel een fluoblauwe ditmaal, maar daar kunnen we wel een dag mee leven. Het zuiden van het eiland is aan de beurt. Net op weg vallen er enkele druppels regen, maar eens op onze eerste stopplaats, brandt de zon weer alsof er niets gebeurd is. Gerakas Beach is een beschermde legplaats voor de schildpadden ‘Caretta Caretta‘. We worden dan ook aangemaand niet op het losse zand te lopen. We duiken de zee in… Via Porto Roma, Banana Beach en Porto Zorro komen we in Kalamaki waar we de toeristischte stranden vermijden en een wandeling naar het kalmere Vrondonero ondernemen. Een weinig bevolkt nudistenstrand, zo bleek, met ofwel heel slijkerig water, ofwel spoelde er net een olievlek aan. In de volgende doorritstad, Laganas, wordt (volgens mij) meer bier verzet op één avond dan op een jaar op de rest van het eiland samen. Schaarsgeklede eind-de-tieners en jonge twintigers flaneren in de vroege namiddag door de hoofdstraat, die een aaneenschakeling is van discotheken, bars en clubs, op zoek naar, ik gok, een hamburgertent voor een stevig ontbijt.

Marathia Beach. Na enkele 100en meters de berg afdalen kom je hierop uit waarna je, bij vloed, door het water moet waden om op het eigenlijke Marathia Beach te geraken. Marathia Beach. Zicht op eiland Marathonissi.

Via het mooie Lake Keri komen we bij Marathia Beach terecht. Een zandweggetje leidt je de berg af tot op een keienstrand enkel te bereiken door enkele meters door zee te waden. Van hieruit heb je een prachtig zicht op het mini-eiland Marathonissi en, eenmaal de keien overwonnen, een heerlijk rustige zee om te zwemmen. Op onze laatste stop, de vuurtoren van Keri, staan we vlak naast een beangstigende afgrond nogmaals versteld van de sprookjesachtige rotskust die het eiland te bieden heeft.

Cape Keri.

Dinsdag 23 juni
Inpakken en wegwezen. Na enkele uren bus-vliegtuig-trein-bus zijn we uitgerust terug thuis.

Conclusie: Ben je achttien en op zoek naar alcohol, discotheken, feest en alle gevolgen daarvan, boek je verlof in Laganas! Pas je niet in die categorie, kies een wat rustigere plaats uit (Hotel Tsamis-Zante is dan zeker een aanrader!), huur een auto voor twee of drie dagen, bezoek zeker de Limnionas-inham, Marathia Beach en de Keri vuurtoren en vooral… geniet van de rust, de rotskusten en het blauwe water.

Cape Keri. Mooiste rotskust van het eiland.

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *