Leffingeleuren

Ik had mezelf aan het begin van de festivalzomer beloofd Goose Live te zien, maar het was er ondertussen nog niet van gekomen en het festivalseizoen liep al wel serieus op zijn einde. De zaterdag van Leffingeleuren was dan ook de laatste kans om de Kortrijkse formatie zijn werk te zien doen.

De tocht richting het dorp Leffinge was een zoektocht tussen de velden en de andere minidorpjes naar de juiste kerktoren. Eenmaal geparkeerd in de daarvoor voorziene koeienwei was het even wandelen naar de tent (in een wei naast het kerkplein opgezet) om daar het festivalterrein te verkennen. Langer dan zeven minuten kostte het ons niet om te merken dat 1) we reeds rond waren en 2) de braadworst aan een zeer democratische prijs verkocht werd. Dan maar plaatsgenomen ergens vooraan bij De Jeugd Van Tegenwoordig die het publiek een klein half uur lieten wachten. Ongetwijfeld waren ook zij iet of wat verloren gereden. Na dit redelijk gesmaakte optreden begon onze zoektocht naar de tweede locatie aka zaal De Zwerver. Aan de andere kant van de kerk werd het grote voordeel van dit kleinere festival ons opeens duidelijk. Het onvolzette terras! Met Rodenbach op de kaart! Luxe!

Leffingeleuren

In de zaal speelde het ons onbekende Modey Lemon voor vijftig man en een paardekop. Niet echt mijn genre, was mijn conclusie. Dit in tegenstelling tot Mintzkov dat in de tent het beste van zichzelf bracht. Barbie Bangkok en Ladyhawke loodsten ons terug naar De Zwerver, al kon het ook met de Rodenbach te maken hebben. Van de Gentenaars van Barbie Bangkok bleef hier en daar een liedje echt hangen… hot and trendy! Bij Ladyhawke was het wachten… en wachten op Paris is Burning. Dit gewacht bracht ons in de benarde situatie maar net op tijd voor de langverwachte liveset van Goose terug in de tent te zijn. Die was ondertussen namelijk volledig volgelopen en doorkomen bleek zeer moeilijk. Samengeperst merkten we toch dat ze de verwachtingen inlosten en de hele, tot de nok gevulde, tent ging serieus uit het dak. Cassius Dex ‘n’ Fx sloot de avond af met een best aangename set, zichzelf wegmoffelend achter een dik rookgordijn.

Leffingeleuren: Triggerfinger

Al bij al een best gezellig festival onder de kerktoren van een 362 dagen per jaar waarschijnlijk doods dorpje ergens aan de bron van West-Vlaanderen. Rodenbach, deftige groepen en een festivalsfeer, wat heeft een mens meer nodig?

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *