Lanzarote 8d/7n

Het oostelijkste der Canarische eilanden werd onze vakantiebestemming 2008. Sunjets stelde ons een achtdaags verblijf voor in Los Jameos Playa, vlakbij Puerto Del Carmen. En we hebben het ons niet beklaagd…

Zaterdag 6 september
Na wat slaaptekort vertrokken we vanop Zaventem om 5u50 naar Arrecife waar we om 9u30 plaatselijke tijd landden (1u verschil). De bustransfer nam maar 10 minuten in beslag zodat we nog voor de middag volledig in het hotel gesetteld waren.
Via het strand met afwisselend donkere zand- en rotsstroken verkenden we de weg naar Puerto Del Carmen, jammergenoeg met veel wolken en een sterke, frisse wind. In het toeristische winkelcentrum Biosfera Plaza lieten we ons bij Ristorante Colosseo (Ja, Italiaans op onze eerste dag in Spanje…) verrassen door hun aanrader ‘Tris Colosseo’, een pan met drie soorten pasta overdekt met pizzadeeg. De promenade bleek de minder uitschuifgevaarlijke terugweg en hoe dichter bij het hotel, hoe meer het weer opklaarde. Na nog even in het zwembad plonsen en het uitgebreide diner-buffet genoten we van de welkomstfles schuimwijn en FC De Kampioenen (Dan denkt een mens op reis te zijn, dan zet hij per ongeluk BVN op.) op de kamer.

Los Jameos Playa: zwembad

Zondag 7 september
Zondag, rustdag. Na het schuimwijnontbijt en een korte, afgehaspelde Jetair/Sunjets-uitleg nestelden we ons met een goed boek (Roddy Doyle – The Commitments) en de iPod aan de zwembaden. Het onverwarmde bleek 18°, het verwarmde een aangenamere 25°, met de logische keuze tot gevolg.)
‘s Avonds zakten we opnieuw af naar Puerto Del Carmen waar we ons in het hippe Café La Ola door de cocktailkaart lieten verleiden.

Puerto Del Carmen: cocktail in Café La Ola

Maandag 8 september
We wisselden ons diner-bonnetje voor vandaag in voor een lunch-bonnetje zodat we ons in de namiddag-avond naar de hoofdstad Arrecife konden begeven. Dit is een weinig-toeristische stad met als opvallendste eigenschap de enige hoogbouw op het eiland, het vijf-sterren Gran Hotel. Verder zagen we er vooral de gezellige drukte in de winkelstraatjes (Urbanitas bleek mijn favoriet). eenmaal donker merkten we hoe moeilijk het is om in vlot door de smalle straten te navigeren met een beperkt reisboek-plan. Als daar dan nog bij komt dat enkele van de aangeprezen restaurants uit diezelfde gids (nochtans recent van sept. 2006) niet meer bestaan of hun sluitingsdag ineens naar maandag verschoven hebben, waren we best blij bij het plaatsnemen aan een tafeltje in het gezellige Domus Pompei, verder bevolkt door lokale Arrecifiërs. De risotto di Parma en de verschillende soorten pizzas zijn alleszins aanraders, maar van de panna cotta blijf je best weg. (De ober: ‘You know panna cotta? You’re Italian?’ ) Als afsluiter beklommen we, met de glazen panoramalift, de zeventien verdiepingen van het Gran Hotel om er in de Stars Bar met een cocktail in de hand van het nachtelijk uitzicht over het strand en de stad te genieten. Een taxi bracht ons terug naar Los Jameos Playa.

Arrecife: Playa del Reducto & Gran Hotel

Dinsdag 9 september
Het op wandelafstand van het hotel gelegen Avia Cars verhuurde ons om 9u een Renault Megane Cabrio waarmee we in volle vaart naar Orzola scheurden om er de ferry naar het kleine, nabijgelegen eiland La Graciosa te nemen. We zagen hem nog wegvaren… waardoor we de volgende twee uur het dorpje Orzola platgelopen hebben. Eenmaal met de volgende ferry (€20 p.p.) in La Graciosa aangekomen, kropen we op een gehuurde mountainbike (€10 per dag) om het mooiste, onontgonnen strand van de wijde omgeving te bezoeken.

Lanzarote (vanop ferry)

En geloof me, om er te geraken zijn brede banden geen overbodige luxe. Het was maar zes kilometer, maar als ondergrond heb je afgewisseld onbereidbaar mul zand en rotsige stukken, in combinatie met een brandende zon en het ontbreken van ook maar één boom die je iets van schaduw zou kunnen bezorgen. Onderweg kom je alleen enkele medemountainbikers tegen en af en toe een 4×4-taxi met minder dappere toeristen. Het strand was dan ook de moeite. Licht zand, redelijke golven, rotsen aan de zijkant, zicht op het onbewoonde mini-eilandje Isla Montana Clara en in totaal pakweg vijftien strandliggers (en een cameraploeg).

La Graciosa: Playa Las Conchas

Na het uitrusten op het strand besloten we een andere, nog iets langere weg terug te nemen richting ferry, maar deze bleek te stranden op een steile rots/lavaformatie waar geen doorkomen aan was. Desalniettemin was het nog een mooie, nog wat langer en lastiger dan verwachtte veertien kilometer langs rotskusten, ministranden, verlaten vlaktes over losse grind- en zandweggetjes voor we terug te ferry bereikten. Maar alleszins een aanrader! En nog geen klein beetje!

La Graciosa

Bij het naar huis rijden pikten we nog even Jameos Del Agua mee. Een grot ontstaan door een lavastroom en achteraf architecturaal vormgegeven door kunstenaar César Manrique (die zowat heel Lanzarote vormgegeven heeft).

Jameos Del Agua

Woensdag 10 september
Met de cabrio cruiseten we door het hele eiland. Op onze route lagen het National Parc de Timanfaya (waar je met een bus door het zwarte, met lava bedekt, gebied langs vulkanen, kraters en afgronden rijdt), El Golfo (een groene lagune), Bodega La Geria (la Geria is een wijnstreek met een toeristische proeverij. Lekkere witte semi-dulce Malvasia.), Yaiza (typisch stadje, maar weinig te zien), Playa Blanca (zie verder) en Puerto Calero (het Knokke van Lanzarote met een dure-boten-haven en dure-merk-winkels).
In Playa Blanca aten we een aantal heerlijke tapas in La Terracita. Een restaurantje met een terras met een magnifiek zeezicht en dit boven de tourist-trap-promenade. Van hieruit wandelden we langs de Benidormachtige megabevolkte stranden (playa Blanca zelf en playa Dorada) om via de haven Marina Rubicon (met een openbaar zwembad en de verplichte net-iets-betere winkels) bij de niet-met-volk-en-door-flashy-gekleurde-parasols overspoelde Papagayo-stranden te geraken. Een wandeling van een flink uur om aan een best mooi playa Mujeres nog even van zon, zee, strand en wind te genieten. (Al was het strand van La Graciosa een pak idyllischer, hier liet de rustigere zee het zwemmen een stuk beter toe.)

National Parc de Timanfaya: Montañas del Fuego
Playa Blanca: La Terracita: tapas

Donderdag 11 september
Het was nog eens tijd voor een zwembaddag, jammergenoeg was het net één met veel wolken en wind. De hotelminigolf kon ons ook niet lang boeien, maar om 15u30 was er de ontdekking van de vakantie. De hotel wellness, gratis toegankelijk, opende zijn deuren. De sauna, het stoombad, de nevel- en tropische regendouche, het koude dompelbad en de zetels buiten (uit de wind) waren de reddende engelen van de dag!
‘s Avonds besloten we het uitgaansleven van Puerto Del Carmen nog eens op te zoeken. We belandden in Biosfera Plaza, Mardeleva (terrasje aan de zee, rustig, niet door UKers en DUers overspoeld), Cézar’s (discotheek met extreem wansmakelijk Romeinse-zuilen-interieur) en uiteindelijk in Aché Bar en Big Apple in het Centro Commercial Atlantico met zijn danscafés-overload.

Vrijdag 12 september
Een volledige rust-boek-iPod-zwembad-dag past perfect als afsluiter van deze vakantie. De wellness bleef helaas gesloten vandaag.

Zaterdag 13 september
Een vroeg ontbijt wegens de te halen luchthaven-transfer-bus om 7u50 gunde ons geen rustig opstamoment. Eenmaal om 8u in de luchthaven aangekomen bleek ons vliegtuig nog in Brussel te staan met een technisch mankement. Het werd een lange dag op de luchthaven (met free wifi).

Arrecife: luchthaven

Gelukkig zorgde Jetair/Sunjets nog voor een kleine uitstap naar het reeds vernoemde Gran Hotel waar ze ons een lunch aanbood en zo konden we ook eens overdag van het uitzicht genieten vanuit de Stars Bar. Om 17u50 konden we uiteindelijk boarden en rond 0u30 landden we terug op Belgische bodem.

Arrecife: Playa del Reducto (vanuit Stars Bar - Gran Hotel)

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *