The Hitcher

Man man man. Ik trok gisterenavond met mijn studentenclubvriendjes naar de Lintenavond, georganiseerd door Studiant. Een gratis filmpremière en enkele gratis vaten, daar kan een mens niet voor thuisblijven (dacht ik). Als je niet weet welke film je voorgeschoteld krijgt, begin je het genre af te leiden uit de eerste minuten. Ik was er vrijwel zeker van. The Hitcher moest en dit zou een komedie zijn. Drie minuten later dacht ik er echter anders over. Horror bleek het. Vastgeketend je in je stoel vastgrijpen om niet te gillen van het verschieten. Dat stadium duurde ook zo’n drie minuten. Toen bleek dat de horror enkel steunde op het af en toe op een rustiger moment iets of iemand plots voor de camera te laten verschijnen. Een verschietfilm als het ware. Deze periode duurde pakweg acht minuten. Het begon wat over-the-top te gaan en enkelen in de zaal begon te lachen als er iets gebeurde. Enkele minuten later was iedereen in de zaal aan het lachen. Toen rukte een vrachtwagen het slachtoffer-hoofdpersonage mooi in twee delen. Het hek was van de dam.

Gelukkig duurt deze prent slechts een klein anderhalf uur. Als je hem toch wilt zien: verschieten zul je, lachen ook. Maar ik vrees dat je achteraf zult buitenkomen met de gedachte ‘Was ik maar gewoon enkele pintjes gaan drinken…’

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *